![\"schilderij](\"https:\/\/www.point-editions.com\/wp-content\/uploads\/2023\/02\/Afbeelding-752-239x300.jpg\")
<\/p>\n<\/p>\n
\u00a0<\/em><\/p>\n De winterstormen doordringen Tranen glinsteren in je ogen, Je weent!… De klokken luiden, Rainer Maria Rilke<\/strong><\/a>, (1875-1926)<\/p>\n Vertaling Germain Droogenbroodt<\/a>
\nKerstmis
\n<\/strong><\/h2>\n
\nde wereld met woedende macht.
\nOp besneeuwde vleugels daalt neer
\nde naar dennen geurende nacht…
\nDaar zweeft bij het licht van de kaarsen
\nzo rustig, zodat je het nauwelijks herkent,
\ndoor arme dolende harten
\nhet geloof – zoals voorheen was gekend.<\/p>\n
\nje ontvlucht de vreugde – en weent,
\nje denkt met verlangen aan je kindertijd,
\nach, was het maar weer zoals voorheen!<\/p>\n
\nhij zinkt in feestelijke pracht
\nop besneeuwde vleugels daalt hij neer
\nde naar sparren geurende nacht.<\/p>\n
\nSchilderij van Kelli Fomson, USA
\n<\/em><\/p>\n
\n***<\/em><\/strong><\/p>\n
\n<\/em><\/strong>Weihnacht\/\/ <\/em><\/strong>Die Winterst\u00fcrme durchdringen\/die Welt mit w\u00fctender Macht\/da sinkt auf schneeigen Schwingen\/die tannenduftende Nacht\/Da schwebt beim Scheine der\u00a0<\/em>Kerzen<\/em><\/a>\/ganz leis nur, kaum, dass du\u2019s meinst,\/durch arme irrende Herzen\/ der Glaube – ganz so wie einst…\/Da schimmern im Auge Tr\u00e4nen,\/du fliehst die Freude – und weinst,\/der Kindheit gedenkst du mit Sehnen, oh, w\u00e4r es noch so wie einst! \/\/ Du weinst!… die Glocken erklingen
\nes sinkt in festlicher Pracht\/herab auf schneeigen Schwingen\/die tannenduftende Nacht.<\/em><\/p>\n