826 | Wind of Solitude

                                                                                                    Schilderij van Tyoma

Wind van eenzaamheid

Welke sluwe en vreemde wind van eenzaamheid

waait er zo wild door deze avond?

Waarom komt hij ononderbroken galopperend

en geselt hij zo woest de eenzame bladeren van het hart?

En deze stralende en lieve volle maan,

die haar goud overal verspreidt,

waarom stuurt ze geen beetje licht naar alle zielen

die alleen wandelen vannacht?

En de nacht die vreemd aan de vensters verscheen,

waarom bedekt ze die met doodse stilte

en biedt ze in plaats van zeldzame, heilige balsem,

overvolle bekers met gif aan tegen de pijn?

Ach wind van eenzaamheid, volle maan,

en jij, oeroude Nacht, dochter van de Chaos,

komt, troost de eenzame zielen,

stuur hun een beetje vergetelheid, en een beetje hoop.

Panagiota P. Lambri, Griekenland

Vertaling Germain Droogenbroodt