Het zout van de taal – O sal da língua

Gedichten van Eugénio de Andrade
Tweetalig: Portugees-Nederlands
Vertaling: Toon Cappuyns – Germain Droogenbroodt
POINTnr 70, 183p. ISBN: 90-71152-91-X

Laatste lied
Aanhoor mij
als je nog kan, rivier van kristal,
ochtendvogel. Aanhoor mij
lichtgevend garen geweven door de sneeuw,
schuwe en steeds uitgestelde
wenk van het paradijs.
Aanhoor mij, als je nog kan,
verwoestend verlangen,
voskleurig dier van de vreugde.
Als je geen hallucinatie of een luchtspiegeling
of een droombeeld bent, aanhoor mij
nogmaals: kom nu
en niet in het uur van onze dood
– laaf mij met mijn eigen dorst.

***

We zijn groene bladeren waarin vogels
slapen van schaduw en eenzaamheid.
We zijn slechts bladeren en hun geruis.
Onzeker, niet in staat om bloem te zijn,
tot de bries ons beroert en doet trillen.
Waardoor bij elk van onze bewegingen
iedere vogel een ander wezen wordt.