823 | GENESIS

Schilderij van Biagio Fortini, Italië

Genese

Elk gedicht begint ’s morgens, met de zon. Zelfs
als de zon niet zichtbaar is, (dat wil zeggen, bij regenachtig weer),
verklaart het gedicht alles, het geeft licht aan de aarde,
aan de hemel en met wolken tussendoor – het licht stoort,
als het te fel is. Daarna stijgt het gedicht op
met de mist die de dag met zich meesleept; het dringt door de kruinen van de bomen, zingt met de vogels en stroomt met de beken waarvan niemand weet waar ze vandaan komen en waarheen
ze gaan. Het gedicht vertelt hoe alles tot stand komt:
behalve het gedicht zelf, dat begint door een grijs toeval,
zoals deze ochtend, en eindigt, eveneens bij toeval,
met de zon die door wil breken.

Nuno Júdice, Portugal, 1949-2024

Vertaling August Willemsen

uit “Het Gevleugelde Woord”
‘s Werelds mooiste buitenlandse gedichten, Deel I
Publicatie POINT – Boekenplan