Categorie: Gedichten

De ogen zijn de hekken van de geest; je kan ze beter sluiten, nu, uit voorzichtigheid, nu de dag onverschillig verder gaat … En de deuren van de

REÏNCARNATIE Als ik mij terug doe keren, áls ik mij terug doe keren, zal ik door dezelfde poort binnenkomen, zal ik dezelfde dauwdruppel zien, dezelfde regenboog, hetzelfde onstuimige

  Langzaam tak na tak uit de nevel opduikend de dennenbomen *** Een kleurrijke brug tussen hemel en aarde een regenboog *** Op het water dansend vóór ze

EEN GEDACHTE Tussen zijn ogen en haar tranen staat steeds die handkoffer, en de afstanden van zoveel reizen naar inzicht naar het vuur van de poëzie in een

WIRWAR Zichzelf bedriegen zich wijsmaken dat deze wirwarwereld in orde zou zijn Ik hoor kinderen die honger lijden wenen Ik zie soldaten sneuvelen Ik voel hoe het hart

  VERKEERDE WEG Ze verkopen goederen die je niet nodig hebt maar je koopt ze ze zingen kakofonieën waarvan je niet houdt maar je luistert er naar Wanneer

IK ZAL JE SCHRIJVEN voor Maria Miraglia Ik zal voor jou een liefdesgedicht schrijven als in het grijs van avond een uitgeputte vogel tevergeefs een onderkomen zoekt Ik

Een eenzame kraai op een kale tak gehurkt een najaarsavond *** De godganse dag gezongen – voor de leeuwerik nog lang niet genoeg *** Het vogelvolk noch de

Kom niet, Dood, kom nog niet ik moet de lange ladder nog maken die mij daar moet brengen waarheen ik wens; ik moet mijn dharma nog volbrengen, doen,

JE ZOEKT JEZELF Je zoekt jezelf in de vreugde Vlug verdwijnt ze Melancholie ze eindigt langzaam Je zoekt jezelf je vindt je terug in het woord Rose Ausländer