823 | GENESIS823 | GENESIS

Painting Biagio Fortini, Italy

Poem in English, Spanish, Dutch, French, German, Italian, Catalan, Gallego, Portuguese, Irish, and Albanian, Arabic, Bosnian, Bulgarian, Chinese, Danish, Farsi, Greek, Hindi, Icelandic, Indonesian, Japanese, Kiswahili, Korean, Kurdish, Macedonian,  Maithili, Nepalese, Polish, Romanian, Russian, Serbian, Sicilian, Tamil, Turkish, Urdu and Uzbek

Poetry without borders 823  “Genesis” NUNO JÚDICE, Portugal,
1949-2024

de “A Condescendência do Ser”, Assirio & Alvim, 1988

– All translations are made in collaboration with Germain Droogenbroodt –

 Genesis

 

Every poem begins in the morning, with the sun. Even
if the poem is not visible (that means rainy sky)
the poem is what explains everything, it gives light
to the earth, to the sky and with clouds in between
– light is bothersome when it is excessive. Then
the poem rises with the mists that the day drags along;
it slips through the treetops, sings with the birds
and runs with the brooks that nobody knows
where they come from and where they go to.
The poem tells how everything is made:
except itself, which begins by a grey chance,
like this morning, and ends, also by chance,
with the sun wishing to break through.

Nuno Júdice, Portugal, 1949-2024
Translation Germain Droogenbroodt

 

***

Génesis

Todo poema comienza por la mañana, con el sol. Aunque

el sol no esté a la vista (es decir, cielo de lluvia)

el poema es lo que explica todo, lo que da luz

a la tierra, al cielo, y con nubes mezcladas -la luz molesta

cuando es excesiva. Luego, el poema sube

con las nieblas que arrastra el día; se cuela por las copas de los

árboles, canta con los pájaros y corre con los riachuelos

que vienen de no se sabe dónde y a dónde van

no se sabe. El poema cuenta cómo se ha hecho todo:

menos él mismo, que comienza por un azar ceniciento,

como esta mañana, y acaba, también por azar,

con el sol queriendo brotar.

NUNO JÚDICE, Portugal, 1949-2024

Spanish translation: Germain Droogenbroodt & Rafael Carcelén

***

Genese

Elk gedicht begint ‘s morgens, met de zon. Zelfs
als de zon niet zichtbaar is, (dat wil zeggen, bij regenachtig weer),
verklaart het gedicht alles, het geeft licht aan de aarde,
aan de hemel en met wolken tussendoor – het licht stoort,
als het te fel is. Daarna stijgt het gedicht op
met de mist die de dag met zich meesleept; het dringt door de kruinen van de bomen, zingt met de vogels en stroomt met de beken waarvan niemand weet waar ze vandaan komen en waarheen
ze gaan. Het gedicht vertelt hoe alles tot stand komt:
behalve het gedicht zelf, dat begint door een grijs toeval,
zoals deze ochtend, en eindigt, eveneens bij toeval,
met de zon die door wil breken.

NUNO JÚDICE, Portugal, 1949-2024
Vertaling August Willemsen

***

Genèse

Chaque poème commence au lever du soleil Même

si le soleil n’est pas visible (c’est-à-dire par temps pluvieux),

le poème éclaire tout, il illumine la terre,

le ciel avec des nuages au passage – la lumière gène,

quand elle est trop violente. Ensuite le poème s’élève

avec la brume que le jour entraîne avec lui, il pénètre la cime des

arbres, chante avec les oiseaux et coule avec les ruisseaux dont personne

ne sait d’où ils viennent et où

ils vont. Le poème raconte l’origine de tout :

sauf la sienne, qui commence par un sombre hasard,

comme ce matin, et se termine, également par hasard,

avec le soleil qui s’obstine à vouloir percer.

Nuno Júdice, Portugal, 1949-2024

Traduction Germain Droogenbroodt – Elisabeth Gerlache

***

Genesis

Jedes Gedicht beginnt am Morgen, mit der Sonne. Auch wenn

das Gedicht nicht zu sehen ist (d. h. bei Regenwetter)

ist es das Gedicht, das alles erklärt, es gibt Licht

auf die Erde und am Himmel mit Wolken dazwischen – das Licht

stört wenn es zu prall ist. Dann steigt das Gedicht auf

mit dem Nebel, den der Tag mit sich bringt; es schlüpft durch die Baumkronen,

singt mit den Vögeln und rennt mit den Bächen,

wovon man nicht weiß woher sie kommen und wohin sie fließen.

Das Gedicht erzählt, wie alles gemacht wird:

außer sich selbst, das mit einem grauen Zufall beginnt,

wie diesen Morgen, und endet, ebenfalls zufällig,

mit der Sonne, die durchbrechen will.

NUNO JÚDICE, Portugal, 1949-2024

Übersetzung Germain Droogenbroodt

***

Genesi

Ogni poesia inizia al mattino. Anche

se la poesia non è visibile (il che significa un cielo piovoso)

la poesia è ciò che tutto spiega, dà luce

alla terra, al cielo e quando in mezzo vi sono le nuvole

– la luce è fastidiosa quando è eccessiva. Allora

la poesia sorge con la nebbia che si porta dietro il giorno;

passa attraverso i rami, canta con gli uccelli

e corre con i ruscelli che nessuno sa

da dove vengano e dove vadano.

la poesia racconta come tutto è fatto:

tranne sè stessa, inizia per caso con il grigio,

come questo mattino, e finisce, sempre per caso,

con il sole che spera di uscire e splendere.

Nuno Júdice, Portogallo, 1949-2024

Traduzione di Germain Droogenbroodt e Luca Benassi

***

Gènesi

Tot poema comença al matí, amb el sol. Encara

que el sol no estigui a la vista (és a dir, cel de pluja)

el poema és el que ho explica tot, allò que dóna llum

a la terra, al cel, i amb núvols barrejats -la llum molesta

quan és excessiva. Després, el poema puja

amb les boires que arrossega el dia; es cola per les copes dels

arbres, canta amb els ocells i corre amb els rierols

que vénen de no se sap on ia on van

no se sap. El poema explica com s’ha fet tot:

menys ell mateix, que comença per un atzar cendrós,

com aquest matí, i acaba, també per atzar,

amb el sol que vol brollar.

NUNO JÚDICE, Portugal, 1949-2024
Traducció al català: Natalia Fernández Díaz-Cabal

***

Xénese

Todo poema comeza de maná, co Sol. Mesmo
que o poema non estea á vista (isto é, ceo de choiva)
o poema é o que explica todo, o que dá luz
á terra, ao ceo, e con nubes mesturadas – a luz incomoda
cando é excesiva. Despois, o poema sobe
coas néboas que o día arrastra; métese polas copas das
árbores, canta cos paxaros e corre cos regatos
que veñen non se sabe de onde e van para onde
non se sabe. O poema conta como todo é feito:
menos el mesmo, que comeza por un acaso cinsento,
como esta mañá, e acaba, tamén por acaso,
co Sol a querer romper.

NUNO JÚDICE, Portugal, 1949-2024
Tradución ao galego por Laura Paz Fentanes

 

***

 

Sorkuntza

 

Poema bakoitza goizean hasten da, eguzkia alboan duela.
Nahiz eta eguzkia ez ikusi (euritsua den zeruaren azpian),
poema da dena argitzen duena, lurra eta zerua,
hodeien artean nahasten den argia – batzuetan gehiegi, deserosoa.

Ondoren, poema igotzen da egunean barna lainoekin,
zuhaitzen goiko adarretan sartzen da,
txorien kantuekin dantzan,
eta iturri ezezagunetatik korrika, helmuga ez dakitenez.

Poemak kontatzen du nola sortu den dena:
bere burua izan ezik, ausazko hauts gris batekin hasten dena,
goize honetako antzera, eta amaitzen dena ere,
zoritxarrez, eguzkia berriz azaldu nahian.

NUNO JÚDICE, Portugal, 1949-2024
Traducción de Elisa Rueda

 

***

 

Génesis

Todo o poema começa de manhã, com o sol. Mesmo
que o poema não esteja à vista (isto é, céu de chuva)
o poema é o que explica tudo, o que dá luz
à terra, ao céu, e com nuvens à mistura – a luz incomoda
quando é excessiva. Depois, o poema sobe
com as névoas que o dia arrasta; mete-se pelas copas das
árvores, canta com os pássaros e corre com os ribeiros
que vêm não se sabe de onde e vão para onde
não se sabe. O poema conta como tudo é feito:
menos ele próprio, que começa por um acaso cinzento,
como esta manhã, e acaba, também por acaso,
com o sol a querer romper.

Nuno Júdice, Portugal, 1949-2024

***

 

Giniúint

 

Tosaíonn gach dán le héirí na gréine.
Míníonn an dán an uile ní. Ag soilsiú
an cruinne, an spéir is na néalta
tugann sé léargas ar chroí an rúin.
Scaipeann leis an gceo,

sleamhnaíonn tríd an gcoill,
ritheann leis an uisce is ní fheadar cá dtéann.
Insíonn an dán dúinn faoi ghiniúint na beatha:
ach fanann ina thost faoina ghiniúint féin;
is de thaisme a tharlaíonn, is de thaisme a imíonn,
níl ann dáiríre ach gealán gréin.

Nuno Júdice, an Phortaingéil, 1949-2024
Leagan Gaeilge le Rua Breathnach

 

***

 

Zanafilla

 

Çdo poezi fillon në mëngjes, me diellin. Edhe

kur poezia s’është e dukshme (që do të thotë qiell me shi)

ajo shpjegon gjithçka. Poezia i jep dritë

tokës, qiellit dhe me retë midis

– drita është e bezdisshme kur është me shumicë. Pastaj

poezia rritet me mjegullat që dita i zvarrit;

ajo rrëshqet ndër maja pemësh, këndon me zogjtë

dhe vrapon me përrenjtë që askush nuk e di

nga vijnë dhe ku shkojnë.

Poezia tregon se si është bërë gjithçka:

përveç vetes, e cila fillon nga një rastësi me ngjyrë gri,

si ky mëngjes, dhe mbaron, gjithashtu rastësisht,

me diellin që dëshiron mes reve të hyjë.

Nuno Júdice, Portugali, 1949-2024
Translated into Albanian by Irma Kurti

 

***

تكوين

كل قصيدةٍ تبدأُ في الصباح، مع الشمس

حتى إن لم تكن مرئية، أي (حين تكون السماء ماطرة)

فإن القصيدة هي التي تفسّر كلَّ شيء. تمنح الضوء للأرض، للسّماء، وللسحب بينهما.. غير أنّ الضوء يصبح مزعجاً حين يفيض. ثمّ تنهض القصيدة مع الضباب الذي يجرّه النهار خلفه، ثم تنزلق عبر قمم الأشجار، وتغنّي مع الطيور، وتركض بمحاذاة الجداول التي لا أحد يعرف

من أين تأتي وأين مصبّها.

القصيدة تسرد كيف صُنعت كل الأشياء، ما عدا نفسها. فهي تبدأ بصدفةٍ رمادية، كما هذا الصباح، وتنتهي بالصدفة أيضاً، فيما الشمس تأملُ أن تشقّ لنفسها درباً بين تعرجاتها.

نونو جوديتشه، البرتغال، 1949 – 2024

ترجمة: جيرمان دروغنبرودت

من مجموعة (تسامح الكينونة) – 1988

الترجمة العربية: عادل خزام

Arab translation: Adel Khozam

 

***

 

Genesis
সৃষ্টি

 

প্রতিটা কবিতা শুরু হয় প্রত্যুষে,

সূর্যের সাথে সাথে,

এমনকি যখন  চোখে দেখা যায় না( মেঘলা আকাশ),

 তখনও থাকে কবিতা।

কবিতা হচ্ছে সেটাই যা আলোকিত করে,

 আলো দেয় আকাশকে,

মেঘাচ্ছন্ন আকাশকে–

 একসময় প্রখর রৌদ্রকে বড় বেশি বলে মনে হয়,

তারপর কবিতার আবির্ভাব কুয়াশার সঙ্গে,

 যা দিন তার সঙ্গে যেন টেনে নামিয়ে নেয়,

যা গাছের মাথা থেকে গড়িয়ে নামে,

গান গায় পাখিদের সঙ্গে

এবং বহে যায় নদীর সঙ্গে,

যে নদী, কেউ জানে না কোথা থেকে আসে,

যায় কোথা অবধি।

কবিতা বলে দেয় কিভাবে সবকিছু সৃষ্টি হয়

শুধুমাত্র সে ছাড়া,

যার সূচনা একটা ধূসর মুহূর্ত হতে,

এই ভোরের মতো,

এবং শেষও হয় আকস্মিকভাবে,

সূর্যের অন্ধকার অপসারণের হঠাৎ ইচ্ছা হতে।

 

Nuno Júdice, Portugal, 1949-2024
Bengali translation by Tamali Neogi

 

***

Postanak

Svaka pjesma počinje ujutro, sa suncem. Čak i

ako pjesma nije vidljiva (to znači kišovito nebo),

pjesma je ono što sve objašnjava, ona daje svjetlost

zemlji, nebu i oblacima između

– svjetlost smeta kada je pretjerana. Tada

pjesma raste s maglom koju dan vuče sa sobom;

klizi kroz krošnje drveća, pjeva s pticama

i teče s potocima za koje nitko ne zna

odakle dolaze i kamo idu.

Pjesma govori kako je sve stvoreno:

osim nje same, što počinje sivom slučajnošću,

kao ovog jutra, i završava, također slučajno,

sa suncem koje želi probiti se.

Nuno Júdice, Portugal, 1949.-2024
Bosnian translation: Maid Čorbić

***

创 始

每首诗都起源于清晨，伴随太阳

即使这首诗看不见（意味着雨天）

这首诗是解释万物的，它光照大地，

照亮天空而伴随的云层之间

—-光线过亮时很烦人。然后

这首诗随着白天拉起的薄雾而升高；

这首诗滑过树梢，与鸟儿一起歌唱

与小溪小河一同奔跑而无人知道

这些河流从哪里来又去了哪里。

这首诗讲述万物的产生运行：

除了诗本身，万物都始于

灰色机缘，像今天早晨，并且也

偶然地结束，伴随想突破的太阳。

  原作：葡萄牙 努诺·茹迪斯 1949-2024

英译：比利时 杰曼·卓根布鲁特

Chinese translation: Willam Zhou

 

***

 

آغاز

هر شعر در صبح آغاز می‌شود، با خورشید.

حتی اگر شعر دیده نشود (یعنی آسمان بارانی باشد)،

شعر همان چیزی است که همه‌چیز را توضیح می‌دهد؛

به زمین نور می‌بخشد، به آسمان و به ابرهایی که میان آن‌ها هستند—

نور وقتی بیش از حد باشد آزاردهنده می‌شود.

آنگاه شعر با مه‌هایی برمی‌خیزد که روز آن‌ها را با خود می‌کشد؛

از میان سرشاخه‌های درختان می‌لغزد، با پرندگان آواز می‌خواند

و با جویبارهایی می‌دود که هیچ‌کس نمی‌داند

از کجا می‌آیند و به کجا می‌روند.

شعر می‌گوید چگونه همه‌چیز ساخته می‌شود؛

جز خودش، که با تصادفی خاکستری آغاز می‌شود،

مثل همین صبح، و باز هم با تصادف پایان می‌یابد،

در حالی که خورشید می‌کوشد از میان ابرها سر برآورد

نانو جودیک، پرتغال،۱۹۴۹–۲۰۲۴

ترجمه: سپیده زمانی

Farsi translation: Sepideh Zamani

***

Γεννηση

 

Κάθε ποίημα αρχίζει το πρωί, με τον ήλιο. Ακόμα

κι αν δεν είναι ορατό ποίημα (όταν βρέχει)

το ποίημα είναι που εξηγεί τα πάντα, χαρίζει φως

στη γη, και στον συνεφιασμένο ουρανό—

το δυνατό φως κουράζει, και τότε το ποίημα

υψώνεται με την ομόχλη, έτσι που η μέρα αργεί

να περάσει. Το ποίημα γλυστρά στις δεντροκορφές

τιτιβίζει με τα πουλιά και ρέει σαν ρυάκι που

κανείς δεν ξέρει από πού ξεκίνησε και που πάει.

Το ποίημα εξηγεί πώς δημιουργήθηκαν όλα¨

Εκτός απ’ τον εαυτό του, που γενιέται με μια γκρίζα

ευκαιρία, σαν το ξημέρωμα, και τελειώνει, κατά τύχη

όταν ο ήλιος πεθυμά να τρυπήσει τα σύνεφα.

Nuno Júdice, Portugal, 1949-2024
Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη/Translated by Manolis Aligizakis

***

בראשי ת / נוּנוּ ז׳וּדִיסֶ ה

כָּל שִיר נוֹלָּד בַּבֹקֶר, עִם הַּשֶמֶש . אֲפִלּ וּ

אִם הַּשִיר אֵינֶנּוּ נִרְאֶה )כְלוֹמַּר שָּמַּיִם גְשוּמִים (

הַּשִיר הוּא הַּדָּבָּר הַּמַּסְבִיר אֶת הַּכֹל, הוּא מֵאִיר

לָּאָרֶץ, לַּשָּמַּיִם, לָּ עֲ נָּנִים שֶבֵינֵיהֶם

הָּאוֹר מַּטְרִיד כַּאֲשֶר הוּא מֻפְרָּז . ואָז

הַּשִיר עוֹלֶה עִם הָּעַּ רְפִ לִּ ים

שֶהַּיּוֹם גוֹרֵר עִמוֹ ; הוּא מַּחְלִיק דֶרֶךְ צַּמְ רוֹת הָּעֵצִים , שָּר עִם הַּצִפֳּרִים

וְרָּ ץ עִם הַּפְלָּגִים שֶאֵין אִיש יוֹדֵעַּ

מֵאַיִן בָּאוּ וּלְאָן הֵם הוֹלְכִים .

הַּשִיר מְסַּפֵר כֵיצַּד הַּכֹל נִבְרָּא :

חוּץ מֵעַּצְמוֹ , שֶמַּתְחִיל בְמִקְרֶה כְ אָפֹר , כְמוֹ הַּבֹקֶר הַּזֶה , וּמִסְתַּיֵּם, גַּם כֵן בְמִקְרֶה,

כְשֶהַּשֶמֶש מְבַּקֶשֶת לִבְקֹעַּ דֶרֶךְ .

תרגום לאנגלית: ג’רמיין דרוגנברודט

תרגום מאנגלית לעברית: דורית ויסמ ן

Nuno Júdice, Portugal, 1949-2024

Hebrew translation: Dorit Weisman

***

उत्पत्ति

हर कविता सुबह सूरज से शुरू होती है।

भले ही कविता दिखाई न दे (यानी बारिश से भीगा आसमान),

कविता ही सब कुछ समझाती है, यह प्रकाश देती है

धरती को, आकाश को और बीच में बादलों को भी

– अत्यधिक प्रकाश कष्टदायक होता है। फिर

कविता दिन भर छाए कोहरे के साथ उठती है;

यह वृक्षों की चोटियों से होकर गुजरती है, पक्षियों के साथ गाती है

और उन झरनों के साथ बहती है जिनके बारे में कोई नहीं जानता

कि वे कहाँ से आते हैं और कहाँ जाते हैं।

कविता बताती है कि सब कुछ कैसे बना है:

सिवाय खुद के, जो एक धुंधले संयोग से शुरू होती है,

जैसे आज सुबह, और संयोग से ही समाप्त होती है,

सूरज के फूटने की इच्छा के साथ।

नुनो जुडिस, पुर्तगाल, 1949-2024

हिंदी अनुवाद: ज्योतिर्मय ठाकुर

NUNO JÚDICE, Portugal, 1949-2024
Hindi translation: Jyotirmaya Thakur.

***

Sköpunarsagan

 

Öll ljóð byrja á morgnana, með sólinni. Jafnvel
þótt ljóðið sjáist ekki (til dæmis í rigningu)
er ljóðið það sem skýrir allt, það lýsir
upp jörðina, himininn og stöku ský inn á milli
‒ birtan er óþægileg þegar of mikið er af henni. Þá
rís ljóðið með mistrinu sem dagurinn dragnast með;
það smýgur um krónur trjánna, syngur með fuglunum
og streymir með lækjunum og enginn veit
hvaðan þau koma og hvert þau fara.
Ljóðið segir okkur hvernig allt er gert:
nema það sjálft sem byrjar fyrir algera tilviljun
einn gráan morgun og endar, líka af hendingu,
með sólinni að reyna að slá í gegn.

Nuno Júdice, Portúgal, 1949-2024
Þór Stefánsson þýddi eftir enskri þýðingu Germain Droogenbroodt

 

***

Awal mula

 

Setiap puisi mulai di pagi hari, dengan matahari. Bahkan
jika puisi tak nampak (artinya langit mendung)
puisi yang mengurai segala, puisi memberi cahaya
pada bumi, pada langit dan pada awan di antaranya
– cahaya menjadi perintang ketika berlebihan. Kala itu
puisi terbit bersama kabut yang menyelimuti hari yang panjang;
puisi menyelinap di puncak pohon, bernyanyi bersama burung
dan mengalir di sungai kecil yang tak ada seorang pun tahu
dari mana mereka berasal dan hendak kemana.
Puisi bercerita bagaimana segalanya tercipta:
kecuali diri sendiri, yang diawali oleh kebetulan yang kelabu,
seperti pagi ini, dan berakhir, juga sebagai kebetulan,
dengan matahari yang ingin menerobos.

Nuno Júdice, Portugal, 1949-2024
Translation Lily Multatuliana (Indonesia)

 

***

創世記

 

詩はすべて朝に始まる

太陽とともに

たとえ詩が見えなくても（つまりそれは雨空）、

詩はすべてを説明する

それは大地に光をあたえ、雲間の空をも照らす

光は強すぎるとやっかいだ

そして詩はその日が引っ張ってくる霧とともに昇る

それは梢をすり抜け、鳥とともに歌い、

誰もどこからきて、どこへ行くのか知らない小川を走る

詩はいかにすべての物がつくられるかを伝える

自らを除いて

今朝のように灰色で始まり、終わる

これも偶然に

突き抜けたいと願う太陽とともに

 

ニノ・ジュディス（ポルトガル, 1949-2024）

Japanese translation: Manabu Kitawaki

***

Mwanzo

 

Kila shairi huanza asubuhi, na jua. Hata kama shairi halionekani (hivyo ni kumaanisha anga iliyo na mvua)
shairi ndilo linaelezea kila kitu, linapea mwanga kwa ardhi, kwa anga na kwa mawingu katikati
– mwanga unasumbua unapokuwa mwingi. Kisha shairi linainuka na ukungu ambao siku huvuruta; linapenya kwenye vilele vya miti, linaimba pamoja na ndege
na kukimbia na vijito ambavyo hakuna mtu anayejua vitokavyo na viendavyo.
Shairi linaelezea jinsi kila kitu chatengenezwa: isipokuwa lenyewe, ambao huanza kwa nafasi ya kijivu, kama asubuhi hii, na kuishia, pia kwa bahati,
huku jua likitaka kupenya.

Nuno Júdice,  Ureno, 1949-2024

Watafsiri ni Germain Droogenbroodt na Bob Mwangi Kihara

***

창세(Genesis)

모든 시는 아침, 태양과 함께 시작된다.

비록 시가 보이지 않을지라도

(그 말은 곧 흐린 하늘이라는 뜻이지만)

시는 모든 것을 설명해 주는 존재이며,

땅과 하늘, 그 사이의 구름에게까지

빛을 비춰준다.

— 빛은 지나치면 오히려 성가시다.

그러고 나서 시는

하루가 끌고 다니는 안개와 함께 떠오르고,

나무 꼭대기 사이로 스며들며,

새들과 함께 노래하고,

어디서 와서 어디로 가는지

아무도 모르는 시냇물들과 함께 달린다.

시는 모든 것이 어떻게 만들어졌는지를 말해 준다.

자기 자신만은 제외한 채.

자기 자신은, 이 아침처럼

회색의 우연 속에서 시작하여,

또한 우연으로 끝난다—

태양이 뚫고 나오고 싶어 하며.

Nuno Júdice, Portugal, 1949-2024

Translation Germain Droogenbroodt

Korean translation: Kang, Byeong-Cheol

***

Peydabûn

Her helbestek beyanî bi tavê destpêdike,

tevîku helbest ne xwîyayî be jî (ango ku ezman baranî be)

helbest ew e, ku her tiştî ravedike, ew ronahiyê dide

erdê, ezmên û ewrên di navbera wan de

• Pirheyîna ronahiyê kane bibê tengavî. Paşê

helbest bi temê re berzdibe dema roj wê li pê xwe dikşîne,

paşê ji serê daran dişimite û bi çivîkan re distirê

û bi cobaran re diherike, ku ti kes nizane

ew ji kuderê derketine û kuda diçin.

Helbest her tiştî diçêlîne, çawa ew hatine çêkirin;

Jibilî dawerandina xwe, ewa bi şanseke gewr destpêdike

wek vê beyanîyê, ewa bi şansê temamdibe,

dema roj dixwaze di nav ewran re derkeve.

Nuno Judice 1949 – 2024, Purtugal

Kurdish translation: Hussein Habasch

 

***

रचना

प्रत्येक कविताक प्रारम्भ भोरमे,
सूर्योदय संग होइछ
जौं कविता ( मेघाच्छन आकाशक कारणे )
नहियो दृष्टिगत हो , कविता ओ होइछ
जे सब किछु ब्याख्या करैत अछि ,
ओ पृथ्वी आ आकाशकेँ प्रकाश प्रदान करैछ,
आकाश आ पृथ्वी मध्य स्थित बादल समेतकेँ,
प्रकाश, जौं अतिशय हो , कष्टकारक होइछ।
तत्पश्चात कविता कुहेसक संग ऊपर उठैछ,
आ दिन आगाँ ससरैछ
ओ बृक्षक फुनगीसभ होइत ससरैछ,
पक्षीसभक संग गीत गाबैछ , झरना संग दौड़ैछ
जकरा बारेमे केओ नै जानैत अछि
जे ओ कत‘सँ प्रारम्भ भ‘ कत‘ धरि जाइत अछि।

कविता कहैत अछि कोना प्रत्येक बस्तुक रचना होइछ
खाली अपना बाहेक,
जकर प्रारम्भ क्षीण संभावनाक संग होइछ
जेना आजुक भोरमे , आ समापन सेहो तहिना होइछ,
जेना आइ सूर्य अपन किरिन संग प्रस्फुटित भए बहरेबाक सपना संजोगने –

—।
मैथिली अनुवाद : अयोध्यानाथ चौधरी

Maithili Translation by Ayodhyanath Choudhary

(copyright reserved with the translator )

***

Titik Permulaan

Setiap puisi bermula pada sebelah pagi,dengan matahari.

Walaupun

puisi itu tidak kelihatan (itu maknanya langit hujan)
puisi itu menjelaskan segala,ia memberikan cahaya
kepada bumi,kepada langit dan awan di antaranya

-cahaya mengganggu apabila berlebihan. Kemudian
puisi bangkit bersama kabus yang seharianberlarutan;

menggelincir di antara puncak pokok,bernyanyi bersama burung
dan berlari bersama anak sungai yang tidak diketahui sesiapa di mana punca dan ke mana tujuan.
Puisi itu menyatakan bagaimana semua bermula:

kecuali ia,bermula secara kebetulan,

seperti pagi ini,dan berakhir juga secara kebetulan,
dengan matahari yang ingin menembusi awan.

Nuno Júdice, Portugal, 1949-2024
Terjemahan ke Bahasa Melayu oleh Nazhatulshima Nolan Malaysia

***

Genesis

 

Każdy wiersz poczyna się z ranka wraz ze słońcem. Nawet
jeśli wiersz nie jest widoczny (czyli niebo w deszczu)
to jest on tym, co wszystko wyjaśnia, daje światło
ziemi, niebu  i chmurom pomiędzy nimi
… światło jest dokuczliwe, gdy w nadmiarze. Wtedy
wiersz wznosi się wraz z mgłami, które dzień zaciąga;
prześlizguje się przez wierzchołki drzew, śpiewa z ptakami,
i płynie z potokami, o których nikt nie wie
skąd się biorą i dokąd podążają.
Wiersz opowiada, jak wszystko powstaje,
poza nim samym, który zaczyna się przez mglisty przypadek,
jak poranek, i kończy również przez przypadek,
gdy słońce zamierza przebić się przez chmury.

Nuno Júdice, Portugalia, 1949-2024
Przekład na polski: Mirosław Grudzień – Anna Maria Stępień

 

***

Geneza

Fiecare poezie începe dimineața, ca soarele. Chiar

dacă poemul nu este vizibil (în zilele ploioase)

poezia explică totul; aduce lumină

pe pământ, în cer și printre nori

— lumina deranjează când e în exces. Atunci,

poemul se ridică cu cețile pe care le aduce ziua;

alunecă printre vârfurile copacilor, cântă cu păsările

și aleargă cu pârâurile despre care nimeni nu știe

de unde vin și unde se duc.

Poezia spune cum a fost creat totul:

cu excepția ei însăși, care începe cu o întâmplare cenușie,

ca dimineața aceasta, și sfârșește, tot din întâmplare,

cu soarele care dorește să străpungă.

Nuno Júdice, Portugalia, 1949-2024

Romanian translation: Iuliana Pasca

 

***

Every Начало

Всякий стих рождается утром, с первыми лучами солнца.

Даже если его не видно (например, в дождливом небе),
стих – это то, что всё проясняет, он дарит свет
и земле, и небу, и облакам меж ними.
Свет этот неприятен, когда слишком ярок. Затем
стих поднимается с туманами, что тянет за собой день;
он скользит сквозь кроны деревьев, поёт с птицами
и бежит с ручьями, спешащими неизвестно откуда

и неизвестно куда. Стих повествует, как всё устроено,
кроме себя самого. Создание его покрыто завесой тайны,

как было этим утром, и исход его также случаен,
когда солнце пробивается сквозь тучи.

 Перевод на русский язык

Светлана Чертоусова

Nuno Júdice, Portugal, 1949-2024

***

 

Postanak

 

Svaka pesma počinje sa suncem ujutru. I kad

se pesma ne vidi (jer je nebo oblačno)

pesma je te koja objasni sve dajući svetlo zemlji

i nebu između oblaka- jer prejako svetlo smeta.

Onda se diže pesma sa rosom kojom se dan kiti;

provlači se kroz krune drveća, peva s pticama

i teče s potocima o kojima niko ne zna

ni odakle dolaze ni gde idu.

Pesma priča kako je sve nastalo:

izuzev nje same, koja počinje sivom slučajnošću,

kao ovog jutra, i završava se, takođe slučajno,

sa suncem koje želi da se probije.

Nuno Júdice, Portugalija, 1949-2024

Sa engleskog prevela S.Piksiades

***

Genesi

 

Ogni puisia ncumincia ntê matinati cu lu suli. Puru

si la puisia nun è visibbili ((quannu chiovi),

la puisia spiega ogni cosa, porta luci

a la terra, ô celu e cu li nevuli ntô menzu—

la luci è fastiddiusa quannu è eccessiva. Tannu

la puisia surgi cu la fuschia chi lu jornu si carria dappressu;

ntrasi ntra li cimi di l’arvuli, canta cu l’aceddi

e curri cu li ciumiceddi ca nuddu sapi

di unni venunu e unni vannu.

La puisia cunta comu ogni cosa è fatta:

tranni pi idda stissa, ca ncumincia pi casu grigiu,

comu sta matina e finisci puru pi casu,

mentri lu suli cerca di pirciari li nevuli.

Nuno Júdice, Portugal, 1949-2024

Sicilian translation: Gaetano Cipolla

 

***

Genesis

 

தோற்றம்

ஒவ்வொரு கவிதையும் காலையில் தொடங்குகிறது, சூரியனோடு.

கவிதை கண்ணுக்குப் புலப்படாவிட்டாலும்கூட (அதாவது மழை வானம்), கவிதைதான்

எல்லாவற்றையும் விளக்குகிறது, அது ஒளியளிக்கிறது பூமிக்கும்,

வானத்திற்கும், அவற்றுக்கு நடுவே உள்ள மேகங்களுக்கும்

ஒளி அதீதமாகும் போது அது தொந்தரவாகிறது. பின்பு பகல் இழுத்துச்

செல்லும் மூடுபனியுடன் கவிதை மேலெழுகிறது; மர உச்சிகளின் வழியே நழுவிச்

செல்கிறது, பறவைகளுடன் பாடுகிறது, எங்கிருந்து வருகின்றன, எங்கு

செல்கின்றன என யாருக்கும் தெரியாத நீரோடைகளுடன் அதுவும் ஓடுகிறது.

எல்லாமே எப்படி உருவாயின என்பதைக் கவிதை சொல்கிறது:

தன்னைத் தவிர; அது ஒரு சாம்பல்நிறத் தற்செயலால் தொடங்குகிறது, இந்தக்

காலையைப் போலவே, மேலும் தற்செயலாகவே முடிகிறது, சூரியன் மேகங்களை விலக்கி

வெளிவரத் துடிக்கும்போது.

நுனோ ஜூடிஸ், போர்ச்சுகல் (1949-2024)

ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு: ஜெர்மைன் ட்ரோஜென்பிரூட்

தொகுப்பு: “A Condescendência do Ser”, Assirio & Alvim, 1988

மூலம்: Génese (போர்ச்சுகீசியம்)

Nuno Júdice, Portugal, 1949-2024
Tamil Translation by Subbaraman NV

***

Yaratılış

Her şiir sabahla, güneşle başlar.
Şiir görünür olmasa bile (yani gökyüzü yağmurluysa)
şiir her şeyi açıklayandır; ışık verir
yeryüzüne, gökyüzüne ve aradaki bulutlara.
Işık fazla olduğunda rahatsız edicidir. O zaman
Şiir, günün sürüklediği sislerle birlikte yükselir;
ağaç tepelerinin arasından süzülür, kuşlarla şarkı söyler
ve kimsenin nereden gelip nereye gittiğini bilmediği
derelerle birlikte akar.
Şiir her şeyin nasıl yapıldığını anlatır:
kendisi hariç; o, bu sabah gibi
gri bir rastlantıyla başlar
ve yine rastlantıyla,
güneşin yarıp geçmek istemesiyle sona erer.

Nuno Júdice

Portekiz, 1949-2024

İngilizceden Türkçeleyen: Dr. Barbaros İrdelmen

***

آغاز

 

ہر نظم صبح سے جنم لیتی ہے، سورج کے ساتھ۔

چاہے وہ نظر نہ آئے — بارش کے آسمان میں چھپی ہوئی —

نظم ہی ہے جو سب کچھ سمجھاتی ہے،

زمین کو روشنی دیتی ہے، آسمان کو،

اور بادلوں کے بیچ سے گزرتی ہے۔

روشنی جب حد سے بڑھ جائے تو کھٹکتی ہے۔

پھر نظم دن کی دھند کے ساتھ اٹھتی ہے،

درختوں کی چوٹیوں میں سرسراتی ہے،

پرندوں کے ساتھ گاتی ہے،

اور ان ندیوں کے ساتھ دوڑتی ہے

جن کا نہ آغاز معلوم ہے نہ انجام۔

نظم بتاتی ہے کہ کائنات کس طرح بنی،

سوائے اپنے آپ کے —

جو ایک دھندلے اتفاق سے شروع ہوتی ہے،

جیسے یہ صبح،

اور ختم بھی ایک اتفاق سے،

جب سورج چاہتا ہے کہ بادلوں کو چیر کر نکل آئے۔

نونو ژودیس، پرتگال، ۱۹۴۹–۲۰۲۴ –

کتاب ‘وجود کی تواضع’’ سے، (۱۹۸۸، آسیریو و آلویم

تخلیقی ترجمہ (اردو شاعری میں)   انجینئر ڈاکٹر نائلہ حنا

روشنی کے شاعر کی یادگار      

Urdu translation: Engr Naila Hina

***

Elk Сирли ибтидо

Ҳар қайси шеър офтоб ила тонгда бошланур.

Ҳаво тунд чоғида кўздан мосуво

бўлса-да ҳатто, ул шеър жумбоқларга бўлгуси ечим,

заминга, самога, булутлар аро – таратар ул нур,

ёруғлик мўл эса кўнгил беҳузур.

Сўнга шеър кун бўйи туман мисоли сокин ўрлаюр;

Оғочлар устидан сирғалиб аста, қушлар ила

қилиб хиргойи, қайдан келиб қайга кетишин

кимса билмас жилғалар билан оқиб борадур.

Бу дунёда неки бор бўлса, қандай бино бўлганлигини

сўйлаб берар шеър: биргина истисно – шеърнинг ўзидир,

хира бир лаҳзадан бошланади ул, тонг каби бугун,

қуёш уфқни ёрар пайт яна

тасодиф-ла ўз умрига ясайди якун.

 Нуно Жудис, Португалия, 1949-2024

Инглиз тилидан Аъзам Обид таржимаси

Uzbek translation: Azam Abidov