Hier, de aanspreking

Hier, de aanspreking

voor Nicolas Born

De wegen, vaak bewandeld, werden dieper,

de brede dijk, de verte, niets gaf rust.

Alles wat je nog had was de pijn, de holle adem,

je lichaam nog, hard geworden, vermoeidheid.

Je sprak over de jaren, je sprak over de laatste termijnen,

je wou doorgaan, hoop: zomer, twee nog.

Je zag het huis, de twee ruwe kamers,

daar zou je, in het najaar reeds, nog schrijven.

De eerste late dagen van november,

zij, laatste sporen, lopen over de ruiten.

De regen druppelde, kale toegangswegen,

de auto’s dreven lichten door het geboomte.

Gedichten getuigen, jouw schrift, de stem,

in het geruis der bladeren nog eens jou: jouw droom

van beelden, van weefsel, van boeken. Gebeente.

Jürgen Theobaldy, Duitsland (1944)

Vertaling Germain Droogenbroodt

Schilderij van Leonid Afremov