821 | TALE OF A FAITHFUL WIFE

Picture by Germain Droogenbroodt

Poem in English, Spanish, Dutch, French, German, Italian, Catalan, Gallego, Portuguese, Irish, and Albanian, Arabic, Bosnian, Chinese, Danish, Farsi, Greek, Hindi, Icelandic, Indonesian, Japanese, Kiswahili, Korean, Kurdish, Macedonian,  Maithili, Nepalese, Polish, Romanian, Russian, Serbian, Sicilian, Tamil, Turkish, Urdu and Uzbek

Picture by Germain Droogenbroodt

 

Poetry without borders 821 “TALE OF A FAITHFUL WIFE”

Tamali Neogi, India

– All translations are made in collaboration with Germain Droogenbroodt –

TALE OF A FAITHFUL WIFE

When you winged to a distant land of blue mountains,

I didn’t weep badly as faithful wives do,

didn’t indulge in fictional loneliness like a few,
for you left your body odour with me.

I, in our nest on laburnum top,

awaiting the small bites of love

you might bring for me.

Bathed in morning light, I start my day,

turning leaves of holy scriptures; all be well.

For lunch daily waiting for friends,

in lazy afternoons, thoughts draw crisscross of light and shadow.

When stars are the neighbours, who could quarrel with the moon?

Where’s the chance to be sad?

Clouds teach me to fly.

But that evening when the guffaw of wind entered my room

and overturned my candles,

in evening prayers I understood,

far away from me, the ribs of my love,

were being broken mercilessly.

That night came the first rain of the year

 and from that day, rain falls

to write a whole book of unfeigned sorrow.

Beauty soothes little, the desolate heart,

laburnum top is now my burning pyre.

Tamali Neogi, India

 

***

HISTORIA DE UNA ESPOSA FIEL

 

Cuando volaste a una tierra lejana de montañas azules,
no lloré amargamente como las esposas fieles,
no me entregué a la soledad fingida como algunas,
pues dejaste conmigo el olor de tu cuerpo.
Yo, en nuestro nido sobre la copa del laburno,
esperaba los pequeños bocados de amor
que pudieras traerme.

Bañada por la luz de la mañana, comienzo mi día,
hojeando las sagradas escrituras; que todo esté bien.
Para almorzar a diario esperando a los amigos,
en tardes perezosas, trenzando los pensamientos con luz y sombra.
Cuando las estrellas son vecinas, ¿quién podría pelearse con la luna?
¿Dónde hay espacio para la tristeza?
Las nubes me enseñan a volar.

Pero aquella tarde, cuando la carcajada del viento
entró en mi habitación y volcó mis velas,
en las oraciones vespertinas comprendí
que, lejos de mí, las costillas de mi amor
se rompían sin piedad.
Aquella noche llegó la primera lluvia del año
y desde ese día la lluvia cae
para escribir un libro entero de sincera tristeza.
La belleza alivia poco el corazón desolado,
la copa del laburno es ahora mi pira ardiente.

Tamali Neogi, India
Spanish translation: Germain Droogenbroodt & Rafael Carcelén

***

VERHAAL VAN EEN TROUWE ECHTGENOTE

Toen je naar een ver land met blauwe bergen vloog,
huilde ik niet hevig zoals trouwe echtgenotes dat doen,
zoals sommigen gaf me niet aan gefingeerde eenzaamheid over,
want je liet je lichaamsgeur bij mij achter.

In ons nest boven goudenregen,
wachtte ik op een handvol liefde
dat je misschien voor mij zou meebrengen.

Badend in het ochtendlicht begin ik mijn dag,
bladerend door heilige geschriften; alles zij goed.
Elke dag wacht ik op vrienden voor de lunch,
in luie middagen tekenen gedachten kruislings licht en schaduw.
Als sterren je buren zijn, wie zou dan ruzie maken met de maan?
Waar is de mogelijkheid om verdrietig te zijn?
Wolken leren me vliegen.

Maar die avond, toen het gebulder van de wind mijn kamer binnenkwam
en mijn kaarsen omvergooide,
begreep ik tijdens het avondgebed
dat ver van mij vandaan, de ribben van mijn liefde
genadeloos werden gebroken.
Die nacht kwam de eerste regen van het jaar
en vanaf die dag valt er regen
om een heel boek vol oprechte droefheid te schrijven.
Schoonheid verzacht weinig, boven de goudenregen,
is mijn verlaten hart nu een brandende brandstapel geworden.

Tamali Neogi, Indië
Vertaling: Germain Droogenbroodt

***

HISTOIRE D’UNE EPOUSE FIDELE

Lorsque tu t’es envolé vers un pays lointain aux montagnes bleues,
je n’ai pas pleuré avec force comme le font de fidèles épouses,
je ne me suis pas comme certaines adonné à un isolement feint,
car tu m’avais laissé l’odeur de ton corps.

Dans notre nid au-dessus du cytise,
j’attendais une poignée d’amour
que tu m’apporterais peut-être.

Plongeant dans la lumière du matin je commence ma journée,
feuilletant les livres saints ; que tout aille pour le mieux.
Tous les jours j’attends des amis pour le lunch,
dans les après-midis oisifs des pensées mélangent ombre et lumière.
Si les étoiles sont vos voisines, qui donc se fâcherait avec la lune ?
Où est la possibilité d’être triste ?
Les nuages m’apprennent à voler.

Mais ce soir-là, lorsque le rugissement du vent a pénétré ma chambre
et renversé mes bougies,
j’ai compris pendant la prière du soir
que loin de moi, les côtes de mon amour
avaient été brisées, sans pitié.
Cette nuit là est venue la première pluie de l’année
et depuis ce jour la pluie tombe
pour écrire un livre entier de vraie tristesse.
La beauté adoucit peu, au-dessus du cytise,
mon cœur abandonné est à présent un bûcher brûlant.

Tamali Neogi, India
Traduction Germain Droogenbroodt – Elisabeth Gerlache

***

DIE GESCHICHTE EINER TREUEN FRAU

Als du in ein fernes Land blauer Berge flogst,
weinte ich nicht bitterlich, wie treue Frauen es tun,
ergab mich keiner erfundenen Einsamkeit, wie manche es tun,
denn du ließest deinen Körperduft bei mir zurück.
Ich, in unserem Nest auf der Goldregenkrone,
erwartete die kleinen Bissen der Liebe,
die du mir vielleicht bringen würdest.

Im Morgenlicht gebadet beginne ich meinen Tag,
blättere in den Blättern heiliger Schriften; alles wird gut sein.
Zum Mittag erwarte ich täglich Freunde,
in trägen Nachmittagen ziehen Gedanken
ein Kreuz und Quer aus Licht und Schatten.
Wenn die Sterne meine Nachbarn sind,
wer könnte sich mit dem Mond streiten?
Wo bliebe da Raum für Traurigkeit?
Die Wolken lehren mich zu fliegen.

Doch an jenem Abend, als das Gelächter des Windes
in mein Zimmer eindrang
und meine Kerzen umstürzte,
verstand ich im Abendgebet:
fern von mir wurden die Rippen meiner Liebe
erbarmungslos gebrochen.
In dieser Nacht fiel der erste Regen des Jahres,
und seit jenem Tag fällt Regen,
um ein ganzes Buch ungeheuchelten Schmerzes zu schreiben.
Schönheit tröstet kaum das verlassene Herz,
die Goldregenkrone ist nun mein brennender Scheiterhaufen.

Tamali Neogi, India
Übersetzung Germain Droogenbroodt

***

RACCONTO DI UNA MOGLIE FEDELE

Quando sei volata verso una terra lontana di montagne blu,

non piansi a dirotto come fanno le mogli fedeli,

non mi abbandonai a una solitudine estrema piena di fantasmi,
perchè il profumo del tuo corpo era ancora accanto a me.

Nel nostro nido e sulla cima del maggiociondolo,

ero ancora in attesa dei piccoli morsi d’amore

che avresti potuto darmi.

Immerso nella luce del mattino, inizio la giornata,

sfogliando le pagine dei libri sacri; tutto va bene.

A pranzo la quotidiana attesa degli amici,

Nei pigri pomeriggi, i pensieri disegnano un intreccio di luci ed ombra.

Quando le stelle sono vicine, chi potrebbe litigare con la luna?

Come riuscire ad essere tristi?

Le nuvole mi insegnano a volare.

Ma quella notte quando la risata del vento entrò nella mia stanza

spegnendo le candele,

nelle preghiere della sera compresi,

lontano da me, le costole del mio amore

si spezzavano senza misericordia.

Quella notte arrivò la prima pioggia dell’anno

e da quel giorno, la pioggia cade

per scrivere un intero libro di sincero dolore.

La bellezza è di poco conforto, il cuore desolato,

La cima del maggiociondolo è ora la mia pira ardente.

Tamali Neogi, India

Traduzione Luca Benassi

***

HISTÒRIA D’UNA ESPOSA FIDEL

 

Quan vas volar a una terra llunyana de muntanyes blaves,

no vaig plorar amargament com les esposes fidels,

no em vaig lliurar a la soledat fingida com algunes,

doncs vas deixar amb mi l’olor del teu cos.

Jo, al nostre niu sobre la copa del laburn,

esperava les petites bocades d’amor

que poguessis portar-me.

Banyada per la llum del matí, començo el meu dia,

fullejant les sagrades escriptures; que tot estigui bé.

Per dinar cada dia esperant els amics,

en tardes mandroses, trenant els pensaments amb llum i ombra.

Quan les estrelles són veïnes, qui es podria barallar amb la lluna?

On hi ha espai per a la tristesa?

Els núvols m’ensenyen a volar.

Però aquella tarda, quan la riallada del vent

va entrar a la meva habitació i va bolcar les meves espelmes,

en les oracions vespertines vaig comprendre

que, lluny de mi, les costelles del meu amor

es trencaven sense pietat.

Aquella nit va arribar la primera pluja de l´any

i des d’aquell dia la pluja cau

per escriure un llibre sencer de sincera tristesa.

La bellesa alleuja poc el cor desolat,

la copa del laburno és ara la meva pira ardent.

Tamali Neogi, Índia
Traducció al català: Natalia Fernández Díaz-Cabal

***

 

داستانِ همسری وفادار

آنگاه که به سرزمینی دور با کوه‌های آبی پر کشیدی،

چون همسران وفادار سخت نگریستم،

در تنهایی‌های خیالی، چون برخی دیگر، غرق نشدم؛

زیرا عطرِ تنت را برایم به‌جا گذاشته بودی.

من، در آشیانه‌مان بر فرازِ لابورنومِ شکوفه‌ریز،

در انتظارِ لقمه‌های کوچکِ عشق

که شاید برایم بیاوری.

درحمامی از نورِ صبحگاهی، روزم را آغاز می‌کنم،

برگ‌های کتبِ مقدس را ورق می‌زنم؛ همه‌چیز به‌خیرست.

هر روز برای ناهار در انتظارِ دوستان،

و در بعدازظهرهای کُند، اندیشه‌ها

نقشِ درهمِ نور و سایه را می‌کشند.

وقتی ستارگان همسایه‌اند، چه کسی با ماه ستیز می‌کند؟

جایی برای اندوه کجاست؟

ابرها پرواز را به من می‌آموزند.

اما آن غروب که قهقههٔ باد به اتاقم درآمد

و شمع‌هایم را واژگون کرد،

در نمازِ شامگاهی دریافتم

که دور از من، دنده‌های عشقِ من

بی‌رحمانه در حال شکستن‌اند.

آن شب نخستین بارانِ سال بارید

و از آن روز، باران می‌بارد

تا کتابی کامل از اندوهی بی‌تظاهر بنویسد.

زیبایی اندکی دلِ ویران را تسکین می‌دهد،

و لابورنومِ شکوفه‌ریز اکنون

چوبهٔ سوزانِ من است.

تامالی نئوگی، هند

ترجمه: سپیده زمانی

Farsi translation: Sepideh Zamani

HISTORIA DUNHA ESPOSA FIEL

 

Cando voaches a unha terra afastada de montañas azuis,
non chorei amargamente como as esposas fieis,
non me entreguei á soidade finxida como algunhas,
pois deixaches comigo o olor do teu corpo.
Eu, no noso niño sobre a copa do laburno,
esperaba os pequenos bocados de amor
que puideras traerme.

Bañada pola luz da mañá, comezo o meu día,
folleando as sagradas escrituras; que todo estea ben.
Para almorzar a diario esperando aos amigos,
en tardes preguiceiras, trenzando os pensamentos con luz e sombra.
Cando as estrelas son veciñas, quen podería pelexarse coa Lúa?
Onde hai espazo para a tristeza?
As nubes ensínanme a voar.

Porén aquela tarde, cando a gargallada do vento
entrou na miña habitación e envorcou as miñas candeas,
nas oracións vespertinas comprendín
que, afastado de min, as costelas do meu amor
rompíanse sen piedade.
Aquela noite chegou a primeira choiva do ano
e dende ese día a choiva cae
para escribir un libro enteiro de sincera tristeza.
A beleza alivia pouco o corazón desolado,
a copa do laburno é agora a miña pira ardente.

Tamali Neogi, India
Tradución ao galego por Laura Paz Fentanes

 

***

HISTÓRIA DE UMA ESPOSA FIEL

Quando voaste para uma terra distante de montanhas azuis,
não chorei amargamente como as esposas fiéis,
não me entreguei à solidão fingida como algumas,
pois deixaste comigo o cheiro do teu corpo.
Eu, no nosso ninho sobre a copa do laburno,
esperava os pequenos bocados de amor
que pudesses trazer-me.

Banhada pela luz da manhã, começo o meu dia,
folheando as escrituras sagradas; para que tudo esteja bem.
Ao almoço, diariamente à espera dos amigos,
em tardes preguiçosas, entrançando os pensamentos com luz e sombra.
Quando as estrelas são vizinhas, quem poderia discutir com a lua?

Onde há espaço para a tristeza?
As nuvens ensinam-me a voar.
Mas naquela tarde, quando a gargalhada do vento
entrou no meu quarto e derrubou as minhas velas,
nas orações do entardecer compreendi
que, longe de mim, as costelas do meu amor
se partiam sem piedade.
Nessa noite chegou a primeira chuva do ano
e, desde esse dia, a chuva cai
para escrever um livro inteiro de tristeza sincera.
A beleza pouco alivia o coração desolado,
a copa do laburno é agora a minha pira ardente.

TAMALI NEOGI, Índia

Portuguese translation: Carlos Ramos

***

SCÉAL NA MNÁ DÍLSE

Nuair a bhailigh tú leat go dtí na tíortha i gcéin,

Níor shileas deora bréige mar a dhéanann mná dílse,

Níor ligeas orm féin go raibh mé ag cnaí le cumha,
mar gur fhág tú boladh do cholainne ar bhraillíní na leapa,

Boladh beallaí Francach a chur ag brionglóideach mé

Faoi bhlas do bheola agus an ghreim seirce

A thabharfadh tú abhaile mar bhronntanas chugam.

Chomh híon le spéir ghlanghorm, tosaím an lá,

Ag láimhseáil na gcuimhní cinn mar a léifinn trí na Scrioptúir Naofa

Lón deas le cairde, tráthnónta dímhaoine,

Sleamhnaíonn na laethanta thart ina gciaroscuro sóúil.

Ní bhíonn locht ar an ngealach nuair a bhíonn na réaltaí ag soilsiú,

Dústrainséir dom an uaigneas

Anseo sa Phárthas talmhaí.

Ach tháinig an nuacht aniar aduaidh orm

Agus mhúch na coinnle d’aon smailc amháin.

Ní thugtar aird ar m’achainí thruamhéalach

I bhfad uaim an snaidhm seirce

Á scaoileadh gan trócaire.

Oíche aréir tháinig an monsún,

Tá sé ag gleadhradh báistí ó shin,

Néalta bróin ag plúchadh mo chroí.

Is beag an faoiseamh a thugann na do chumra dom anois.

Beallaí Francach an ghrá ag dó ar an mbreocharn.

Tamali Neogi, AN India
Translation by Ruaidhri Breathnach

***

RRËFIMI I NJË GRUAJE BESNIKE

Kur fluturove në një tokë të largët malesh blu,

nuk qava shumë siç bëjnë gratë besnike,

nuk u zhyta në vetminë imagjinare si disa të tjera,

sepse ti më le aromën e trupit tënd.

Unë, në folenë tonë në majën e luleve të verdha,

prisja kafshatat e vogla të dashurisë

që ende mund të m’i sillje ti.

E larë në dritën e mëngjesit, e filloj ditën time,

duke kthyer fletët e shkrimeve të shenjta; gjithçka shkon mirë.

Për drekë pres çdo ditë miqtë,

në pasditet e qeta, mendimet kryqëzohen me hije dhe dritë.

Kur yjet janë fqinjët e mi, kush mund të grindet me hënën?

Mundësia për të qenë i trishtuar a ekziston?

Retë më mësojnë të fluturoj.

Por atë mbrëmje kur e qeshura e erës hyri në dhomën time

dhe i përmbysi qirinjtë,

në lutjet e mbrëmjes kuptova,

se larg meje, brinjët e dashurisë sime,

po thyheshin pa mëshirë.

Atë natë ra shiu i parë i vitit

dhe që nga ajo ditë, bie shi

për të shkruar një libër të tërë me më të sinqertin trishtim.

Bukuria e qetëson paksa, zemrën e shkretë,

turra ime e zjarrtë është tashmë maja e lules me ngjyrë të verdhë.

Tamali Neogi, Indi

Albanian translation: Irma Kurti

***

حكاية الزوجة الوفية

حين حلّقتَ مبتعدًا عني إلى أرض الجبال الزرقاء
لم أبكِ كثيرًا كما تفعل الزوجات الوفيات
ولم أنغمس في وحدةٍ متخيلة كما تفعل بعضهُنَّ
ذلك لأنك تركتَ لي عبير جسدك

في عشّنا العالي على قمةِ شجرةِ اللابورنوم
أنتظر اللُّقَمياتِ الصغيرةَ من الحب التي قد تعود بها إليّ

أبدأ يومي مغتسلة بضوء الصباح
أقلّب أوراق الكتب المقدسة، كل شيء على ما يرام
وقت الغداء أنتظر الأصدقاء
وفي ساعات الكسَل ترسم الأفكار تقاطعات من الضوء والظل
حين تكون النجوم جيرانًا، من ذا الذي يخاصم القمر؟
أين يمكن للحزن أن يجد فرصة؟ الغيوم تعلّمني أن أطير

لكن في تلك الليلة، حين تسربت قهقهات الريح الى غرفتي وقلبت شموعي
أدركت في صلاتي أن أضلاع حبي البعيدة عني
كانت تُكسر بلا رحمة

في تلك الليلة هطلتْ أول أمطار السنة
ومنذ ذلك الحين، لا يزال المطر يسقط ليسرد كتابًا كاملًا من حزن صادق
الجمال صار يواسي القلب المقفر، ولكن للحظات
وصارت قمة شجرة اللابورنوم محرقتي المشتعلة

شعر: تامالي نيوغي – الهند
الترجمة العربية: عادل خزام

Arab translation: Adel Khozam

 

***

 

এক বিশ্বস্ত স্ত্রীর গল্প

 

যখন তুমি চলেই গেলে দূরের ঐ নীল পাহাড়ের দেশে,

আমি একটুও কাঁদিনি, বিশ্বস্ত বৌদের মতো,

তাদের কারো কারো মতো ঔপন্যাসিক একাকীত্বেও ভুগিনি,

কারণ, তুমি তোমার গায়ের গন্ধ ফেলে গিয়েছিলে আমার কাছে।

আমি অমলতাস গাছের ওপর আমাদের ছোট্ট বাসায় অপেক্ষা করেছি,

ভলোবাসার ছোট ছোট টুকরোগুলোর জন্য,

যা তুমি বহে আনবে।

 

ভোরের আলোয় স্নান করে, শুরু হতো এক একটা দিন,

তারপর পবিত্র উপাসনা; সবার ভালো হোক।

বন্ধুদের সঙ্গে রোদ্দুর মেখে মধ্যাহ্নভোজ,

অলস দুপুরে আলো ছায়া দিয়ে কাটাকুটি খেলে গেছে চিন্তারা।

নক্ষত্ররা যখন প্রতিবেশী, চাঁদের সঙ্গে ঝগড়া তখন কে করে?

মেঘ আমাকে উড়তে শিখিয়েছিল,

কষ্টের স্থান কোথায়?

 

কিন্তু সেই বিকেলে যখন হঠাৎ ঝোড়ো বাতাস প্রবেশ করলো আমার ঘরে,

নিভিয়ে দিলো আমার আলো,

সন্ধ্যাকালীন উপাসনায় আমি বুঝেছিলাম,

আমার থেকে অনেক দূরে,

নির্দয় ভাবে ভাঙা হচ্ছে আমার প্রেমের পাঁজর।

বছরের প্রথম বৃষ্টি সেদিন হয়েছিল, আর

সেদিন হতে বৃষ্টি আসে,

 শুধু লিখতে

অবিকৃত যন্ত্রণার একটি সম্পূর্ণ গ্রন্থ।

সৌন্দর্য, ভেঙে যাওয়া প্রাণের স্বান্তনা নয়,

অমলতাস গাছের চূড়া আমার জ্বলন্ত চিতা।

Bengalian translation: Ri Hussain

 

***

一位忠诚妻子的故事

 

当你飞向蓝山的遥远之地时，

我没有像忠诚的妻子们那样哭泣，

不像沉迷于虚构的孤独少数人，

因为你把身上的气味留给了我。

我,在我们位于唇面的巢穴中，

等待你能为我带来的

爱情的点滴。

沐浴在晨曦中，我开始我的日常生活，

翻开圣经的书叶；一切都好。

每天等朋友午餐，

在慵懒的下午，思绪交织着光影。

当星星是邻居时，谁会和月亮吵架呢？

成为悲伤的机会在哪里？

云教我飞翔。

但那晚，当风的狂笑进入我的房间

并推翻我的蜡烛时，

在晚祷中我明白了，

远离我，我爱的肋骨，

正被无情地打破。

那晚，迎来了这年的第一场雨

而从那天起，雨就落下来

写一整本真诚悲伤的书。

美丽抚慰可怜的，荒凉的心，

唇面现在是我燃烧的柴堆。

原作：印度  塔马利·内吉

Chinese translation: Willam Zhou

 

***

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ ΣΥΖΥΓΟΥ

Όταν πέταξες στη μακρινή γη των γαλάζιων βουνών

δεν έκλαψα όπως κάνουν πιστές σύζυγοι

δεν ένιωσα καν μοναξιά όπως πολλές

αφού μου άφησες τη μυρωδιά σου

και τώρα, εγώ, στη φωλιά στην κορφή του δέντρου μας

περιμένω το άγγιγμα της αγάπης

που ίσως μου φέρεις.

Λουσμένη απ’ το πρωινό φως

Γυρίζω τα φύλλα της Αγίας Γραφής,

να `ναι όλα καλά.

Περιμένω φίλους για το κολατσιό

κάθε απόγευμα, σκέψεις σαν φως και ίσκιοι εναλλάσονται

 Αν οι γείτονες είναι φεγγάρια ποιός νοιάζεται

να καυγαδίζει με το φεγγάρι;

Δεν έχω χρόνο για λύπη.

Τα σύννεφα μου μαθαίνουν να πετώ.

Μα το βράδι, καθώς η πνοή του αέρα μπήκε στο δωμάτιο μου

κι έσβησε όλα μου τα κεριά

κατάλαβα με την εσπερινή προσευχή μου

πως μακριά μου, τα πλευρά της αγάπης μου έσπασαν.

Εκείνη τη νύχτα έβρεξε για πρώτη φορά φέτος

κι από τότε βρέχει και γράφει

ένα βιβλίο για την ατέλειωτη λύπη μου.

Η ομορφιά λίγο ηρεμεί την έρημη καρδιά μου

Κι η κορφή του δέντρου μας γίνεται τώρα

η φωτιά που με καίει.

Tamali Neogi, India

Μετάφραση Μανώλη Αλυγιζάκη//Translated by Manolis Aligizakis

***

סיפורה של אשה נאמנה / טַמָאלִי נֵאוֹגִי, הוֹדוּ

Tamali  Neogi

כְּשֶׁפָּרַשְׂתָּ בִּכְנָפֶיךָ אֶל אֶרֶץ רְחוֹקָה שֶׁל הָרִים כְּחֻלִּים,
לֹא בָּכִיתִי מָרָה כְּדֶרֶךְ נָשִׁים נֶאֱמָנוֹת,
לֹא שָׁקַעְתִּי בִּבְדִידוּת בְּדוּיָה כְּמוֹ כַּמָּה מֵהֶן,
כִּי הִשְׁאַרְתָּ עִמִּי אֶת רֵיחַ גּוּפְךָ.
אֲנִי, בְּקִנֵּנוּ עַל צַמֶּרֶת הַלַּבּוּרְנוּם,
מְחַכָּה לִנְשִׁיכוֹת הָאַהֲבָה הַקְּטַנּוֹת
שֶׁאוּלַי תָּבִיא לִי.

רְחוּצָה בְּאוֹר הַבֹּקֶר, אֲנִי פּוֹתַחַת אֶת יוֹמִי,
מְגַלָּה דַּפִּים שֶׁל כְּתָבִים קְדוֹשִׁים; הַכֹּל יִהְיֶה לְטוֹבָה.
לַאֲרוּחַת צָהֳרַיִם – מְצַפָּה יוֹם־יוֹם לַחֲבֵרִים,
וּבְעַרְבַּיִם עֲצֵלִים –  מַחְשָׁבוֹת מְשַׁרְטְטוֹת צוּרוֹת שֶׁל אוֹר וְצֵל.
כְּשֶׁכּוֹכָבִים הֵם הַשְּׁכֵנִים , מִי יָכוֹל לָרִיב עִם הַיָּרֵחַ?
אֵיפֹה הַסִּכּוּי לְהֵעָצֵב?
עֲנָנִים מְלַמְּדִים אוֹתִי לָעוּף.

אַךְ בְּאוֹתוֹ עֶרֶב, כְּשֶׁצְחוֹק הָרוּחַ חָדַר לְחַדְרִי
וְהִפִּיל אֶת נֵרוֹתַי,
בִּתְפִלּוֹת הָעֶרֶב הֵבַנְתִּי –
הַרְחֵק מִמֶּנִּי, צַלְעוֹת אֲהוּבִי
נִשְׁבָּרוֹת לְלֹא רַחֲמִים.
בַּלַּיְלָה הַהוּא יָרַד הַגֶּשֶׁם הָרִאשׁוֹן שֶׁל הַשָּׁנָה,
וּמֵאוֹתוֹ יוֹם, מַמְשִׁיךְ הַגֶּשֶׁם
לִכְתֹּב סֵפֶר שָׁלֵם שֶׁל עֶצֶב אֲמִתִּי.
הַיֹּפִי מְנַחֵם מְעַט אֶת הַלֵּב הַשּׁוֹמֵם,
וְצַמֶּרֶת הַלַּבּוּרְנוּם הִיא עַכְשָׁו מְדוּרַת הָאֵשׁ שֶׁלִּי.

תרגום מאנגלית לעברית: דורית ויסמן

הצילום של ג’רמיין דרוגנברודט

Hebrew translation: Dorit Weisman

***

FRÁSÖGN TRÚRRAR EIGINKONU

Þegar þú flaugst til blárra fjalla í fjarlægu landi

grét ég ekki sáran eins og trúar eiginkonur,

lagðist ekki í uppdiktaðan einmanaleika eins og sumar
því að þú skildir líkamsilm þinn eftir hjá mér.

Ég bíð í hreiðrinu okkar í krónu gullregnsins

eftir smá ástarögn

sem þú gætir fært mér.

Ég byrja daginn böðuð morgunbirtu

fletti blöðum helgra rita; allt fari vel.

Ég vænti vina minna í hádegismat á hverjum degi,

í iðjuleysi síðdegisins skiptast á skin og skúrir í huganum.

Hver færi að rífast við mánann þegar nágrannarnir eru stjörnur?

Til hvers að vera döpur?

Skýin kenna mér að fljúga.

En um kvöldið kom vindroka inn til mín

og felldi kertin um koll.

 Þegar ég fór með bænirnar skildi ég

að í fjarska var hryggjarstykkið í ást minni

brotið miskunnarlaust.

Um nóttina féll fyrsta regn ársins

 og frá þeim degi rignir

nóg í heila bók um fölskvalausa sorg.

Döpru hjarta er lítil huggun í fegurð,

króna gullregnsins er nú logandi bál.

Tamali Neogi, Indlandi

***

KISAH ISTRI SETIA

Ketika kau terbang ke negeri gunung-gunung biru yang jauh,

tak ada isak tangisku seperti biasa istri setia lakukan,

tak larut dalam kesepian yang penuh hayalan, seperti yang lain
karena masih tersisa aroma tubuhmu padaku.

Aku, berada di sarang kita di puncak pohon laburnum,

menunggu sekeping cinta

yang mungkin kau bawa untukku.

Bermandikan cahaya pagi, hariku bermula

membuka halaman kitab suci; semoga semua baik-baik saja.

Untuk makan siang setiap hari sambil menunggu kawan,

di petang hari yang santai, pikiran mencipta jalinan cahaya dan kenangan.

Ketika bintang menjadi tetangga, siapa yang bisa bertikai dengan bulan?

Di mana kesempatan untuk bersedih?

Awan mengajar aku terbang.

Tetapi malam itu ketika deru angin masuk ke kamar

dan menumbangkan lilin-lilinku,

dalam doa malam, aku mengerti

jauh dariku, tulang rusuk kekasih,

sedang dipatahkan tanpa ampun.

Malam itu turun hujan pertama dari tahun ini

 dan sejak hari itu, hujan turun

untuk menulis seluruh buku kesedihan yang tulus.

Keindahan hanya sedikit menenangkan hati yang hancur,

puncak pohon laburnum kini menjadi tumpukan kayu bakar.

Tamali Neogi, India
Indonesian translation: Lily Multatuliana

***

貞淑な妻の物語

 

あなたがが青い山々の遠い場所に飛んで行ってしまったとき

私は彼の貞淑な妻たちのようにひどく泣くことはなかった

他の人たちのように作り物の寂しさに耽ることはなかった

あなたが身体の香りを残していってくれたから

ラバーナムの花に覆われた私たちの小屋で

私はあなたが運んでくれる愛のひとかけらを待つ

 

朝の光を浴びながら私の一日が始まる

聖典のページをめくりながら

すべてがうまくいくはずだと

気だるい午後、昼食をともにする友人を待ちながら

思いは光と影の十字を描く

星々が私たちの隣人であれば

誰が月と仲違いできるだろう

どこにも悲しむことはない

雲は私に空を飛ぶことを教える

 

しかし突風が私の部屋に入り

燭台を倒したあの晩

私は祈りの中で理解した

自分からは遠くにある

愛の肋骨が無残にも壊されていた

その夜は今年初めての雨だった

その時から雨ばかり降る

偽りない悲しみの本を書くために

美は私の孤独を慰めてくれない

ラバーナムの屋根は

いまや火葬場の薪となった

 

タマリ・ネオギ（インド）

Japanese translation: Manabu Kitawaki

***

HADITHI YA MKE MWAMINIFU

 

Wakati ulipaa kwa mabawa hadi nchi ya mbali ya milima ya bluu,

Sikulia sana kama vile wake waaminifu wanavyofanya,

sikujiingiza katika upweke wa kubuni kama wachache, maana uliacha harufu ya mwili wako kwangu.

Nami nikiwa kwenye kiota chetu juu ya mti mfupi ulio na maua ya manjano,

nikisubiri michubuko midogo ya mapenzi ungeweza pengine kuniletea.

Nikioga kwa mwanga wa asubuhi, naanza siku yangu,

nikigeuza majani ya maandishi matakatifu, yote yawe sawa.

Kwa chakula cha mchana kila siku nikisubiri marafiki,

katika uvivu wa mchana, mawazo huchora mchanganyiko wa mwanga na kivuli.

Wakati nyota ni majirani, ni nani angeweza kugombana na mwezi?

Nafasi ya kuwa na huzuni iko wapi?

Mawingu hunifundisha kuruka.

Lakini jioni ile upepo ulipoingia chumbani kwangu na kupindua mishumaa yangu,

katika sala za jioni nilielewa, mbali nami, mbavu za mpenzi wangu, zilikuwa zikivunjwa bila huruma.

Usiku huo kulikuja mvua ya kwanza ya mwaka

 na  kuanzia siku hiyo, mvua inanyesha

kuandika kitabu kizima cha huzuni isiyo na unafiki.

Uzuri hutuliza kidogo, moyo wa ukiwa,

juu ya mti mfupi sasa ni pahali pangu pa kuchomea maiti.

Tamali Neogi, India

Mtafsiri ni Bob Mwangi Kihara

***

충실한 아내의 이야기

푸른 산맥 너머 먼 땅으로 당신이 날아갔을 때,

나는 충실한 아내들처럼 슬프게 울지도 않았고,

몇몇이 즐기는 허구의 외로움에 빠져들지도 않았죠.

당신은 당신의 체취를 내 곁에 남기고 떠났으니까요.

황금사슬나무 꼭대기, 우리의 보금자리에서

나는 당신이 물어다 줄

사랑의 작은 조각들을 기다리죠.

아침빛에 몸을 씻고 하루를 시작하며,

성스러운 경전의 장을 넘깁니다—모든 것이 평안하기를.

점심 무렵이면 늘 친구들을 기다리고,

느릿한 오후에는 생각들이 빛과 그림자를 교차하며 그려내죠.

별들이 이웃이 된 세상에서 누가 달과 다툴 수 있을까요?

슬퍼할 틈이 어디 있겠어요?

구름은 나에게 날아오르는 법을 가르칩니다.

그러나 그 저녁, 바람이 거세게 내 방으로 들이닥쳐

촛불들을 꺼버렸을 때,

저녁 기도를 올리며 나는 깨달었죠.

나와 멀리 떨어진 곳에서 내 사랑의 갈비뼈들이

무자비하게 부서지고 있음을.

그날 밤, 그해의 첫 비가 내렸고

그날 이후로 비는 계속 내렸죠

꾸밈없는 슬픔의 한 권의 책을 쓰기 위해

아름다움은 황폐한 마음을 거의 달래주지 못하고,

황금사슬나무 꼭대기는 이제 나의 불타는 장작더미가 되었죠.

Tamali Neogi, India

한글번역(Korean Translator) 강병철(Kang Byeong-Cheol)

***

Çêroka jineke sozdar

Dema tu di ser weletekî dwîr, û çiyakî hişîn re firî

ez bihêskînî negiryam, çawa jineke sozdar dike,

neketim tenahiyeke duruskirî, çawa hinek dikin

jiberku tu bîna lewanta tenê xwe li şûna xwe dihêlî.

Min li hêlîna taca barana zêrîn

çehvrêya evîneke biçûk dikir,

ewa, ku tu belkî bi xwe re bînî.

Bi zeraqa şuştinê ez roja xwe destpêdikim

pelkên nivîsa Pîroz dipelînim, ku jê dixuye wê hemî tişt rind be.

Bo nîvro, rojane çehvrêya dostan dikim

di piştnîvroyên tiral de raman

linavhev dikevin çawa ronî û sêberî.

Eger istêrk dirwasê min bin,

kî yê kanibe bi hêvê re gengeşeyê bike?

Li kuderê wê bergeh bimîne bo xemgînîyê?

Ewir min hînê firînê dikin.

Belê, gava her êvarekê pêkenîna bê

xwe têvedide jora min

û findên min diqulibîne

ez di nimêja xwe ya êvarî de têgihêştim:

Parsiyên evîna min ji min dwîrketine

bêdilovanî şikestî ne.

Di vê şevê de barana yekê di sale de barî,

û ji wê rojê de baran dibare,

taku pirtûkek ji azarên bê derman bê nivîsandin.

Rindîtî nikane di ber dilê lişwînhêştê re biçe,

taca barana zêrîn niha koma êzingên min î sotîndar e.

Tamali Neogi, Hindistant

Translated into Kurdish Hussein Habasch

 

***

एकटा विश्वासपात्र पत्नीक कथा

जखन अहाँ नील पहाड़सबबला दूरस्थ स्थान पर उड़ि गेलहुँ,
हम ओतेक नहि कनलहुँ जतेक विश्वासपात्र पत्नीसब कनैत छथि
हम ओतेक कल्पित एकाकीपनमे उल्झल नहि रहलहुँ,
किएक त‘ अहाँ अपन शरीरक सुगंध जे छोड़ि गेल रही
हम, लैबर्नम गाछक फुनगी पर बनाओल अपनसभक खोंतामे
प्रेमक छोट– छोट सनेस हेतु प्रतीक्षारत रही
जे हमरा बास्ते अहाँ नेने आएब ।

भोरक प्रकाशमे स्नात , हम अपन दिनचर्या शुरु करैछी
पवित्र धार्मिक ग्रन्थसभक पन्ना उनटबैत… सभक शुभ हो !
दिबाभोजन हेतु सब दिन मित्रमंडलीक प्रतीक्षा करैत।
आलस्यभरल दुपहरियामे , विचारसब प्रकाश आ छाँहजकाँ एकदोसरापर रेखाचित्र बनबैत रहैत अछि ।
जखन तारासब पड़ोसी बनल हो, चन्द्रमासँ के अराडि लेत ?
उदास रहबाक कारण कतए ?
बादलसब हमरा उड़बाक हेतु प्रेरित करैत रहैत अछि ।

परन्तु ओइ साँझ जखन हबाक झोंक हमरा कोठलीमे प्रवेश कएलक ,
आ‘ मोमबत्तीसबकेँ उनटा देलक,
सांझुक प्रार्थनाकाल , हमरा सूझि भेल,
हमरासँ बहुत दूर, हमरा प्रेमीक पांजरक हाड़सब  निर्दयतापूर्बक तोड़ल जा रहल हेतैक।
ओइ राति ओइ बर्षक पहिल बर्षा भेल रहैक
आ‘ तहियासँ बर्षा होइत रहैत छैक
एकटा अकल्पनीय दु:खभरल सम्पूर्ण किताब लिखबा हेतु।
सौन्दर्य शान्ति नै द‘ रहल अछि , उदास हृदय,
लैबर्नम गाछक फुनगी आब हमरा हेतु जरैत चिता अइ ।
अनुवाद – अयोध्यानाथ चौधरी,नेपाल

TAMALI NEOGI, INDIA
Maithili Translation by Ayodhyanath Choudhary
(Copyright is reserved with the translator)

***

 

KISAH SEORANG ISTERI SETIA

Pabila kau melayang ke tanah nan biru gunungnya,

 Aku tidak meratap seperti isteri setia yang lain,

tidak terbenam dalam kesunyian rekaan seperti segelintir.

Kerana kau tinggalkan harum baumu untukku.

Aku,di sarang kita di pucuk laburnum,

menanti gigitan kecil cinta

yang mungkin kau bawakan untukku.

Bermandikan cahaya pagi,kumulakan hariku,

menukar daun kitab suci;semuanya baik.

Untuk makan tengah hari menunggu kawan-kawan,

pada siang santai,ingatan berselang-seli antara cahaya dan bayang-bayang.

Pabila bintang berjiran,siapakah mahu berkelahi

dengan bulan?

Adakah peluang untuk bersedih?

Awan mengajarku terbang.

Tetapi petang itu pabila angin kencang masuk ke dalam bilikku

dan menterbalikkan lilin-lilinku,

dalam sembahyang petang aku faham,

jauh dariku,tulang rusuk cintaku,

telah dihancurkan tanpa belas kasihan.

Malam itu hujan hadir pertama kali untuk tahun itu

 dan sejak hari itu,hujan turun

untuk menulis seluruh buku tentang duka sebenar.

Kecantikan menenangkan sedikit,hati yang sepi

puncak laburnum kini kayu unggun pembakaranku.

TAMALI NEOGI, INDIA

Terjemahan ke Bahasa Melayu oleh

Nazhatulshima Nolan, Malaysia

***

OPOWIEŚĆ WIERNEJ ŻONY

Gdy poszybowałeś do dalekiej krainy błękitnych gór,

nie lamentowałam żałośnie, jak czynią wierne żony,

nie popadałam w romansową samotność tak jak one,
bo pozostawiłeś ze mną zapach twojego ciała.

Ja, w naszym gniazdku na wierzchołku złotokapu,

wyczekująca okruszków miłości,

które mógłbyś mi przynosić.

Skąpana w świetle poranka, rozpoczynam dzień,

przewracając kartki świętych pism; wszystko będzie dobrze.

Codziennie w porze południowej przekąski czekam na przyjaciółki,

a w leniwe popołudnia myśli tworzą gmatwaninę światła i cienia.

Gdy gwiazdy sąsiadkami, któż kłóciłby się z księżycem?

Gdzież okazja, by się smucić?

Chmury uczą mnie wzlatać.

Lecz tego wieczoru, gdy wiatr silnym podmuchem wdarł się do pokoju

i obalił wszystkie świece,

w wieczornej modlitwie pojęłam,

że gdzieś daleko ktoś bezlitośnie łamie

żebra mojej miłości.

Tamtej nocy spadł pierwszy w roku deszcz

i od tego dnia deszcz spływa,

pisząc całą księgę nieudawanego żalu.

Piękno niewiele łagodzi, serce nieutulone

wierzchołek złotokapu to teraz mój płonący stos pogrzebowy.

Tamali Neogi, Indie (BHARAT)

Polish translation: Miroslaw Grudzień, Anna Maria Stępień

***

POVESTEA UNEI SOȚII CREDINCIOASE

Când ai zburat spre un ținut îndepărtat al munților albaștri,
n-am plâns amarnic, așa cum plâng soțiile credincioase,
nu m-am cufundat în singurătăți închipuite, ca altele,
pentru că mi-ai lăsat mirosul trupului tău.
Eu, în cuibul nostru din vârful salcâmului galben,
așteptând micile mușcături ale iubirii
pe care poate mi le vei aduce.

Scăldată în lumina dimineții, îmi încep ziua,
răsfoind pagini din scripturile sfinte; totul va fi bine.
La prânz, zilnic, aștept prietenii, iar în după-amiezi leneșe,

gândurile desenează încrucișări de lumină și umbră.
Când stelele îți sunt vecini, cine s-ar certa cu luna?
Unde mai e loc pentru tristețe?
Norii mă învață să zbor.

Dar în seara aceea,

când hohotul vântului a intrat în odaia mea
și mi-a răsturnat lumânările,
în rugăciunile de seară am înțeles că,

departe de mine, coastele iubirii mele
erau zdrobite fără milă.
În noaptea aceea a venit prima ploaie a anului
și din acea zi, ploaia cade
ca să scrie o întreagă carte de durere neprefăcută.
Frumusețea mângâie prea puțin inima pustiită,
iar vârful salcâmului galben este acum rugul meu funerar.

Tamali Neogi, India

Traducere: Iuliana Pașca

***

ПЕСНЬ ВЕРНОЙ ЖЕНЫ

 

Когда ты улетел в далекий край к лазоревым горам,
Как жены верные, в тоске я не рыдала,

Не предавалась, как иные, вымышленным снам,

Ведь дух твой и дыханье в доме не пропало.

В гнезде семейном меж ветвей рябины алой.

Я жду твоих посланий запоздалых.

Поутру обиталище и душу озаряет свет,

В молитвенной тиши писание листаю.

К полудню жду знакомых на обед,

Лениво в думах свет и тень переплетаю.

Соседи – звезды, все в ладу с Луной.

Когда грустить? Лишь тучи подо мной.

В тот вечер, когда ветра хохот громовой

Ворвался в дом и затушил все свечи,

Молясь, я поняла с щемящею тоской –

Надломленный хребет моей любви жестоко изувечен.

В ту ночь пролился первый ливень года,

Струями горько написал рассказ печальный.

Истерзанное сердце не утешит красота природы,

Рябины цвет – костер мой погребальный.

Перевод на русский язык Светланы Чертоусовой

Vertaling in het Russisch door Svetlana Chertousova

***

BAJKA O VERNOJ ŽENI

 

Kada si odleteo u daleku zemlju plavih planina,

nisam plakala kao što to čine verne žene,

nisam se prepuštala izmišljenoj usamljenosti kao neke,

jer si mi ostavio miris svoga tela.

Ja u našem gnezdu na vrhu zlatnog zemaljskog leluja*,

čekam zalogaje ljubavi

koje ćeš mi možda doneti.

Okupana jutarnjom svetlošću, počinjem svoj dan,

listajući sveta pisma; sve je dobro.

Za ručak svakodnevno čekam prijatelje,

a u lenjivim popodnevima, misli crtaju ukrštanje svetlosti i senki.

Kad su zvezde mesecu komšije, ko se može svađati s njim?

Gde je prilika da budem tužna?

Oblaci me uče da lebdim.

Ali te večeri kada je grohot vetra eksplodirao u mojoj sobi

u večernjim molitvama i prevrnuo moje sveće

shvatila sam da su daleko od mene rebra moje ljubavi

bila nemilosrdno lomljena.

Te noći počela je da pada prva kiša godine

i od tada kiša pada

da bi napisala celu knjigu neizmerne tuge.

Lepota malo smiruje pusto srce,

vrh zlatnog zemaljskog leluja je sada moja zapaljena lomača.

TAMALI NEOGI, INDIJA

Serbian translation: S.Piksiades

***

Storia di na mugghieri fidili

 

Quannu bbulasti a na terra luntana di muntagni azzoli,

nun chiancìu tantu comu fannu li mugghieri fidili

nun mi vinni comu a na pocu na solitutini immaginata

pirchì lassasti lu profumu dû to corpu cu mmia.

Yo, ntô nostru nidu fattu di laburnu,

aspittannu li muzzicuneddi amurusi

ca forsi mi purtassi.

Bagnata di luci di matina, cuminciu la me jurnata,

vutannu pagini di libri sacri; tuttu sarrà a postu.

Aspittannu l’amici pi pranzu ogni jornu,

basciuri senza fari nenti, pinzeri ca traversanu tra luci e umra.

Quannu li stiddi sunu i to vicini, cu poti sciariarisi cu la luna?

Unni c’è mutivu di essiri tristi?

Li nevuli mi nzignanu a bbulari.

Ma dda sira quannu dda risata di ventu trasiu nta la me stanza

e fici cadiri li cannili,

capiu mentri dicevu li prieri pi la sira,

ca luntanu di mia,

ci stavanu rumpennu li costi a lu me amuri,

senza pietati

Dda notti arrivau la prima acqua di l’annu

e di ddu jornu l’acqua chiovi ancora

pi scriviri un libru sanu di peni veri.

La biddizza cueta picca lu cori sdisulatu,

lu lettu di laburnu è ora la me pira ardenti.

Tamali Neogi, INDIA

Sicilian translation: Gaetano Cipolla

 

***

TALE OF A FAITHFUL WIFE

ஒரு விசுவாசமான மனைவியின் கதை

 

நீல மலைகளின் தொலைதூர தேசத்திற்கு நீங்கள் பறந்து சென்றபோது,

விசுவாசமான மனைவியர் அழுவதைப் போல நான் குமுறி அழவில்லை, சிலரைப்

போலக் கற்பனைத் தனிமையில் நான் உழலவும் இல்லை, ஏனெனில் உங்கள் உடல்

வாசனையை என்னிடமே விட்டுச் சென்றீர்கள்.

நான், சரக்கொன்றை மர உச்சியில் உள்ள நமது கூட்டில், நீங்கள்

எனக்காகக் கொண்டு வரக்கூடும் அந்தச் சிறு அன்பின் துணுக்குகளுக்காகக்

காத்திருக்கிறேன்.

காலை ஒளியில் குளித்து, என் நாளைத் தொடங்குகிறேன், எல்லாம் நலமாகும்

எனப் புனித நூல்களின் பக்கங்களைப் புரட்டுகிறேன்.

தினமும் மதிய உணவுக்கு நண்பர்களுக்காகக் காத்திருப்பேன், சோம்பலான

மதியங்களில், எண்ணங்கள் ஒளியும் நிழலுமாய்ப் பின்னலிடும்.

நட்சத்திரங்கள் அண்டை வீட்டார் ஆகும்போது, நிலவுடன் யார் சண்டையிடுவார்?

துயரப்பட இங்கே ஏது வாய்ப்பு?

மேகங்கள் எனக்குப் பறக்கக் கற்றுத்தருகின்றன.

ஆனால் அந்த மாலையில், காற்றின் வெடிச்சிரிப்பு அறைக்குள் நுழைந்து

என் மெழுகுவர்த்திகளைக் கவிழ்த்தபோது, மாலை நேரப் பிரார்த்தனையில்

நான் உணர்ந்துகொண்டேன், என்னை விட்டு வெகு தொலைவில், என் அன்பின்

விலா எலும்புகள், ஈவிரக்கமின்றி உடைக்கப்படுகின்றன என்பதை.

அன்று இரவுதான் அந்த ஆண்டின் முதல் மழை வந்தது அந்த நாள் முதல்,

தொடர்ந்து பெய்யும் மழை பொய்யற்ற பெருந்துயரத்தின் ஒரு முழுப்

புத்தகத்தையே எழுதுகிறது.

அழகு இப்போது கொஞ்சமே ஆற்றுகிறது, என் வெறுமையான இதயத்தை, அந்தச்

சரக்கொன்றை மர உச்சி, இப்போது என் எரியும் சிதை.

தமாலி நியோகி, இந்தியா

Tamali Neogi, India
Tamil translation by Subbaraman NV

***

SADIK BIR EŞIN HIKÂYESI

Mavi dağların uzak diyarına kanat çırptığında,
sadık eşlerin yaptığı gibi hıçkıra hıçkıra ağlamadım,
bazılarının yaptığı gibi uydurma bir yalnızlığa sığınmadım,
çünkü bedeninin kokusunu benimle bırakıp gitmiştin.
Sarı salkım ağacının tepesindeki yuvamızda,
senin bana getirebileceğin küçük sevgi kırıntılarını bekledim.

Sabah ışığıyla yıkanarak güne başlarım,
her şey yolunda olsun diye

kutsal kitapların sayfalarını çeviririm;
Öğle vakitleri dostları beklerim,
öğleden sonralarda tembel düşünceler
ışıkla gölgenin çapraz desenlerini çizer.
Yıldızlar komşumken, kim ayla kavga edebilir?
Üzülmeye nerede fırsat var?
Bulutlar bana uçmayı öğretir.

Ama o akşam, rüzgârın kahkahası odamı doldurup
mumlarımı devirdiğinde,
akşam dualarımda anladım ki,
benden çok uzakta, sevgimin kaburgaları
acımasızca kırılıyordu.
O gece yılın ilk yağmuru yağdı
ve o günden beri yağmur
samimi bir kederin koskoca bir kitabını yazıyor.
Güzellik, ıssız bir kalbi pek az avutuyor,
Sarı salkım ağacının tepesi artık
benim yanan cenaze odunum.

Tamali NEOGİ – Hindistan

Dağıtım: Germain DROOGENBROODT

Türkçeleyen: Dr. Barbaros İRDELMEN

***

ایک وفادار بیوی کی کہانی

 

جب تم نیلے پہاڑوں کے دور دیس سدھار گئے

میں بری طرح نہیں روئی, جیسے وفادار بیویاں کرتی ہیں،

چند لوگوں کی طرح خیالی تنہائی میں مبتلا نہیں ہوئی ،

کیونکہ تم اپنے جسم کی خوشبو میرے پاس چھوڑ گئے۔

میں، شجرۃ النحل کی چوٹی پر اپنے گھونسلے میں،

پیار کے چھوٹے چھوٹے ٹکڑوں کی منتظر

 تم میرے لیے لا سکتے

صبح کی روشنی میں نہا کر میرا دن شروع ہوتا ہے

مقدس صحیفوں کے ورق پڑھتے. سب کی خیریت مطلوب

روزانہ دوپہر کے کھانے کے لیے،دوستوں کے انتظار میں

سست دوپہروں میں، خیالات روشنی اور سائے کا جال  بنتے ہیں۔

جب ستارے پڑوسی ہوں تو چاند سے کون جھگڑ سکتا ہے؟

اداس ہونے کا موقع کہاں ہے؟

بادل مجھے اڑنا سکھاتے ہیں۔

لیکن اس شام جب ہوا کا جھونکا میرے کمرے میں داخل ہوا۔

اور میری موم بتیاں الٹ دیں،

شام کی نماز میں سمجھ گی

مجھ سے دور میری محبت کی پسلیاں

بے رحمی سے توڑی جا رہی تھیں

اس رات سال کی پہلی بارش ہوئی۔

 اور اس دن سے بارش ہوتی ہے

بے خبر دکھ کی ایک پوری کتاب لکھنے۔

خوبصورتی تھوڑا سا سکون دیتی ہے، ویران دل،

سنہری پھلیوں کے درخت کی چوٹی

 اب میری جلتی ہوئی چتا ہے۔

تمالی نیوگی، انڈیا

انجینئر ڈاکٹر نائلہ حنا, پاکستان

Urdu translation: Engr Naila Hina

***

Вафоли ёр эртаги

Сен мовий тоғларга қанот қоққан дам

Вафодор ёрлардек солмадим уввос,

Сохта ёлғизликка қўймадим қадам,

Вужудинг ифори мен-ла қолган, рост.

Тиллазанжир оғоч учинда турган

Уямизда сендан мужда кутгум жим:

Улки ишқнинг ширин тишламлариким…

Тонгнинг нурларига чўмилгум ҳар кун,

Оятлар кетида эзгу ниҳоя,

Тушликка ошнолар келурми гулгун,

Намозгар кесишур нур ила соя.

Қўшничилик қилсанг юлдузлар ила

Ой-ла урушмоққа юрак бетлар ким?

Бул дам ғамнок бўлур қайси жоҳила?

Булутлар учмоққа ундар бетиним.

Бироқ ўшал кеча қурғур ул шамол

Хонамга қаҳқаҳа отиб кирган он

Ибодат устида англадим алҳол

Қайдадир, ҳув йироқ, мендан кўп нари

Синдириб борурлар сўзсиз, беомон

Муҳаббатимнинг мўрт қобурғаларин.

Ўшал тун йилнинг илк ёмғири қуйди,

Энди у ёмғирлар тинмаюр асло

Чин қайғу китоби битилгунча то.

Гўзаллик тинчланур, дилгинам вайрон,

Тиллазанжир оғоч учинда, илло –

Ёнаётган менман, куяр хонумон.

 Тамали Неоги, Ҳиндистон

Uzbek translation: Azam Abidov