Paternsonix Poëzie Het zijn geen hemelse stemmen, die van ver in ons spreken. Het zijn geliefde stemmen, innerlijke en verre stemmen, stemmen die spreken over een pad waarvan
Vincent Van Gogh Korte beschrijving van een zomer Branden. De zomer laait van alle kanten viervoudig op. De acaciabossen staan in bedwelmende bloei, in de wijngaarden gloeit de
Artificiële Intelligentie Zullen onze ogen straks nog zien wat zij zelf zien? Zullen onze hersenen straks zelf nog denken wat zij zelf denken? Zullen we straks nog zijn
Aan de overleden, vergeten dichter (Ter ere van de overleden, ongepubliceerde dichter) Goed gedaan! Je hebt gewonnen! Je hoeft geen spijt te hebben, jouw ongepubliceerde gedichten -vergeet het
De pruimenboom Er staan jasmijnen in al deze tuinen. Ik herinner me die pruimenboom die bloeide in iedere winderige, heldere lente. De pruimenboom die vogels onderdak bood. Dezelfde
Met de ogen van een kind Ik wil de wereld zien met de ogen van een kind, amandelvormig, helder, zuiver en onschuldig: een weiland waar mensen, bloemen en
Schilderij van Tyoma Wind van eenzaamheid Welke sluwe en vreemde wind van eenzaamheid waait er zo wild door deze avond? Waarom komt hij ononderbroken galopperend en
Schilderij van Rauf Janlbekov, Azerbaijan Tegenstrooms De poëzie zoekt tegen de stroom in haar weg. Ze kan van de mens de toekomst die onzeker en veraf
Schilderij van Frans Minnaert, collectie Fundación Ithaca Ik kan je niet beminnen Ik voel jouw mooie hart en ik kan alle romantische sterren van de nacht voelen,
