De vijver

Mijn jeugd is vandaag een grote vijver

waarin ik mezelf bekijk.

Op de groene bodem
zijn er met mos bedekte stenen,
vissen van een zeldzame, schitterende soort.

Ik dompel er mijn handen in

en roer het water op

om een schaduw te vatten

die steeds vervluchtigt.

De vijver geeft me de hemel terug, de wolken

hemel en aarde kussen er zich in,

vloeien samen.

Ik teken daar een beeld, ik droom het,

maar ik kan het niet bereiken.

Hanni Ossott, Venezuela, 1946-2002

uit “Casa de agua y de sombras”

Vertaling Germain Droogenbroodt