Sporen

De storm is geluwd
met de zandkorrels vermengd
de algen op het strand
sporen van het woeden
van geweld.

Maar elders houdt het woeden niet op
staan woningen in vuur en vlam
dáár liggen geen algen
dáár liggen doden
als bloederige sporen
van oorlogsgeweld.

***

Hoop

Het is winter
de kille wind heeft van de bomen
de laatste bladeren gerukt
die voorheen beschutting
en onderdak voor vogels
zijn geweest.

Ze rillen in de kou
en toch fluiten ze nog
ook zij blijven hopen
op betere tijden.

Germain Droogenbroodt

Schilderij van Christine Brunnock