Een kind

Verloren gelopen op het folteringenplein,

leunt een  kind over de fontein

waaruit tranen en nostalgie gutsen.

Het heeft eeuwen van oorlog meegemaakt,

het is het moe te lopen van wonden om wijsheid.

Verbeten om te leven

heeft het zijn ogen vastgeklonken aan zijn hart,

ogen die de cirkels van vertrouwen verbreken,

van de redenaars van bloed.

Het komt van achter die witte lijn van de dageraad

achter het bos,
waar de boom de legendarische hemel maakt.

Te midden van het plein, vermomd als feest

heeft het kind de hinderlaag

van de vernietigers van de toekomst niet bemerkt

het buigt zich voorover, aangetrokken
door het zuivere water van zijn dorst.

Het zou waarschijnlijk vallen,

als een wenk de broosheid
van zijn pad niet af zou weren.

Philippe Tancelin, France

Vertaling Germain Droogenbroodt

de « De l’Inchangé, Palestine – L’Inséparable poème (1982-2024) »
l’Harmattan, Paris 2024