Taal Voor elke gelegenheid, heeft de liefde haar eigen taal. Bijvoorbeeld: die zachte lichtheid van jouw slaap tegen mijn schouder, of die haast van jouw kleed om op

Een lied Wat zal ik de vogels zeggen, gedachten vloeien uit mij weg. Ze wensen vleugels te krijgen om te vliegen zoals de democratie voorbij tempels en kastelen

Poëzie recital door Germain Droogenbroodt in het Italiaans en in het Nederlands Villa Reale de Monza, Italië Zondag 21 mei 2017

 MAAR IK WEET Was ik een vlinder voor mijn geboorte een boom of een ster Ik ben het vergeten Maar ik weet dat ik was en zal zijn

Kom vaak terug en neem mij, kom terug, geliefd gevoel, en neem mij – wanneer de herinnering van het lichaam ontwaakt en een oud verlangen door het bloed

Ik vlucht in jouw tovertent liefde In het ademende woud waar grassprieten zich buigen Omdat er niets mooiers bestaat Rose Ausländer (1901 – 1988) Vertaling Germain Droogenbroodt Uit:

Zolang de sterren aanschouwen tot de dageraad met zijn ochtendrood de iris sluit van de nacht de gedroomde droom ervaren niet alleen als droom maar in de handpalm

Ik ben het zand van de woestijn: een woestijn van dorst. Je mond is een oase, waaraan ik mij niet laven kan. Mond: oase, open voor al het

Ze weende ‘s ochtends Ze weende ‘s middags Ze weende ‘s avonds ‘s 0chtends verloor ze een zoon ‘s Middags verloor ze er nog een ‘s Avonds verloor

Als herinnering op een klaproos gelaten de vlindervleugels *** Een kikker die plots in de oude vijver duikt geluid van water *** De eerste regen zelfs de apen