Eeuwen later, wanneer er van een samenleving die zichzelf consumeerde, niets meer dan de verpakkingen overblijft zal men in een kapotte koelkast het stoffelijk overschot van de kleine
Bos, een wilde haas, een hert steekt zijn kop op, in de schaduw mediteert een ree, eikels worden bruin, en tussen de vingers, glipt donkere tijd. * Een
Bij ontmoetingen met dichters raak ik soms wat onthuts door de kleur van hun sokken het vermoeden van een pruik de wesp in hun stem en soms ook een klamme lucht. Het is best ze in gedichten
O Blume der Zeit Paul Celan De morgenster die zich aan duistere bronnen beneveld heeft weerspiegelt zich nog even in het ochtendrood verdwijnt dan met de vergane dromen
De viool van de Bosjesman Zwak is de klankbodem: aan de eensnarige kromstok een leeg struisvogelei Geen instrument voor bijval dus. Misschien ook geen instrument voor hogere roem
Die bloedige jaren Ik zou voor jullie kunnen zingen over verre landen, over leuke anekdotes, over mirakels, over veelkleurige vogels, over de eekhoorns die uit mijn hand kwamen
Deze slaapkamer Ik hou van deze slaapkamer die slechts één deur heeft met gedimde lichten aan mijn kant. Een kleine badkamer niet ver van het bed en veel
Een zachte bries uit het Oosten Verleidelijk als papaver giet de dageraad zijn rode gloed over het meer een vreugde voor het oog. Een weldadige bries uit het
